Talk Arunodaya-39
This text was made from YouTube automatic captions and may contain mistakes. To suggest a correction, click the line, then ✎ under “This line” on the right.This text was made from YouTube automatic captions and may contain mistakes. To suggest a correction, tap the line, then ✎ below.
මේක ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා භූත ප්‍රේත වැනිවීන්ට පෙර ආත්ම දැකීමට හැකි බව දේශනා වලින් වැටහේ එමෙන්ම ඔවුන්ට කල්පනා කිරීමට හැකි බවද පෙනී සසර අපාගත සතර අපාගත ජීවයෙක් ඒ ජීවෙන්ටත් එසේ දැකිය හැකි නම් මිනිස්සුන්ට එසේ දැකිය නොහැකේ යඇයි කියලා මේක ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා. එම ජීවීන්ට ධර්මාවබෝධය අ ලබාගන්න බැරි ඇයි එච්චර හැකියාවක් තියෙනවා නම් ඒ ආදී වශයුත් අහනවා. කල්පනා කරන්න හැකියාවක් තියෙනවා නම් ඒ වගේම යම්කිසි දිවැසින් දකිනවා වාගේ යම්කිසි දැකීමේ හැකියාවකුත් තියෙද්දී ඇයි එහෙම බැරි කියන එකයි මේ ප්‍රශ්නය
මේකේ දැකගත යුතු විශේෂ කාරණා කිහිපයක් තියෙනවා මේ දිවැස් පිළිබඳව දිවැස් කියන වචන කියනකොට අමුතු විශේෂ දෙයක් නෙවෙයි. ඒ ඒ ශරීර ස්වභාවයන්ගෙන් මේ අති සියුම් ශරීර ස්වභාව ගත්තහම ඒ ශරීර ස්වභාවයට යමක් ඇහෙන පෙනෙන ක්‍රමවේදයක් තියෙනවා. අපි මේ අහන්නේ මස්ලියේ කයකින් ගනී බව කයකින් යුත්ත වෙලා ඇහෙන පේන ක්‍රමවේදය එකක්. ඒක බැලීමට අපි මාධ්‍යය කරගන්නා මේ බාහිර ආලෝකය මස්ලේ ඇහැට බාහිර ආලෝකයයි ඒකේ මාධ්‍යය ඒ වගේම මස්ලේ කනට බාහිර වායු මාධ්‍ය කරගෙන තමයි අපි යම් වායු කම්පනය අනුව යම් කෙනෙක් කියන දෙයක් අහන ක්‍රමවේදයක් හැදෙන්නේ.
මේක තමයි අපේ මේ මස් ලේ කයෙන් ඇස කන දෙක ක්‍රියාත්මක වන මාධ්‍ය දෙක දිව නාසය ශරීරයාදී ඉන්ද්‍රියන් ක්‍රියාත්මක වෙන්නෙත් ඒ විදිහට සූක්ෂම කායික සත්වයින්ට ඊට වඩා හැකියාවක් තියෙනවා කියන්නේ කයේ හැටිය. ඒකයින් ලබන මාධ්‍යය එකක්, කතා කරන මාධ්‍යය එකක්, බලන මාධ්‍යය එකක්. ඒ අපි බලන කතා කරන මාධ්‍යය නෙමෙයි. ඒ කතා කරන මාධ්‍යයට කවුද පුංචි රමයි කට්ටියක් සබ්ද කරන්න. අද ඒ කතා කරන මාධ්‍යයට මේ නවීන විද්‍යාවෙන් හොයාගත්ත ක්‍රමානුව කියනවා ටෙලිපති කියලා. අදහස් පතුරනකොට ඒ අදහස වැටහෙනවා.
ඒකට අමුත් භාෂාවක් ඕන නැ මොන භාෂාවෙන් ඉන්න කෙනෙක් හරි. තමන් හිතක් හිතනකොට මොනවාහරි අදහසක් අරගන්නකොට හිතට ඒ අදහස සංඥාව වශයෙන් විහිදිනවා එක්තරා චිත්ත කිරණක් වශයෙන්. ඒ අදහස තමන්ටත් වැටහෙනවා. ඒ යොමු කරපු කෙනාටත් වැටහෙනවා. මෙන්න මෙහෙම ක්‍රමයක් තමයි තියෙන්නේ. ඔය ගුප්ත ලොව කතාවට පෙනීමටත් ඒවායේ ක්‍රමයක් තියෙනවා. අපි දකින ක්‍රමයට වඩා වෙනස් එකක්. මේකදි මේ පෙනෙන ක්‍රම සියල්ලන්ට සමාන නෑ. දිවැස් ඇති රිධි බලඇති, අභිඥා බලඇති අය. ඒ ධ්‍යාන අභිඥා බලයෙන් මනුස්සයෝ වශයෙන් ඉන්න අයත් ධ්‍යාන ලබලා ඒ ධ්‍යාන බලයෙන් ධ්‍යාන ඉරධි කියලා එකක් ලබනවා. ඒ අයට පුළුවන්ක ලැබෙනවා මේ මස්ලේ කය එහෙම
පැත්තක තියෙද්දී. අති සූක්ෂම කයක් නිර්මාණය කරෙන්න මේ කයෙන් පිට වෙලා යන්න ඔන්න මේ කය තියෙද්දිම ඒ අතරේ ඉන්න පුළුවන් ඒකට සම්බන්ධ. අන්න එතොරට තියෙන සූක්ෂම කායික මාධ්‍යය ඒ අයට ලැබෙනවා. බලන්න අහන්න ආදී කටයුතු වලට එතකොට දිවැස දිව කන පහළ වෙනවා වාගේම. මහා බලවත්ව පහළ වෙනවා මොකද අර සූක්ෂම කායිකත්වය අති බලවත්ව සූක්ෂම පහළ වෙන එකක් ධ්‍යානලාභී බලයට ඒ නිසා පෙනීමේ ආදිය හුඟාක් බල වැඩි. බොහෝ දුරති අති සූක්ෂම දේවල් බලන්නත් පුළුවන්. සිහිකර බලනකොට අතීත විච්ච දේවල් ඒ මොහොතේ වෙනවා පේනවා වාගේ දැකීමේ හැකියාවක් තියෙනවා. පූර්වය නිවාසනස ඥානයාදී ඒ ඥාන පහළ කරන්නෙත් ඔය චතුරත්ත ධ්‍යානය පාදක කරගත්ත
අභිඥා පාතක දැහැට කියලා කියන්නේ අන්න ඒ අභිඥාවට පත්වෙන්නේ ඒ ධ්‍යානය ඉඳලා. ඒකට කියනවා ධ්‍යාන ඉරධිය ඒක දෙවියන්ටත් නෑ. දෙවියන්ට වැඩි මහා දිව්‍ය ස්ලයක් තියෙන එකක්. සමහර වෙලාට ඒක බ්‍රහ්මයින්ට තියෙන්න පුළුවන්. මොකද බ්‍රහ්මයුත් ඒ ධ්‍යාන ලබාගෙන ප්‍රතිඵල වශයෙන් බ්‍රහ්ම ලෝ ඉපදුනොත් ඒ අයටත් එහෙම බලන්න හැකියාවක් තියෙනවා. ආර්ය ඉරදිය කියලා කොටසකුත් තියෙනවා. ඒ ආර්ය ඉරදියටත් අර ධ්‍යාන ලබනකොට විශේෂ ශක්තියක් පහළ වෙනවා. ආර්යයන්ට පහළ වෙන ශක්තිය සීමා රහිතයි. සමහරටත් ධ්‍යානලාභියෙක් ඒ ධ්‍යාන ඉරධි වශයෙන් ලබන්නා වූ පෙරවිසූ කඳපිටිල්ල දැකීම මාදී අතීතයේ බලනකොට ඔය අන්තක් කල්ප 40ක් ඉන්න සීමා සහිත කාලයකට වඩා බලන්න බැ.
හැබැයි ආර්ය උත්තමය ඒ ධ්‍යාන ලැබුවොත් එහෙම මහා කල්ප දහස් ගණන් ඈත බැලිය හැකි. අති විශාල කාලයක්. ඒ නිසායි ආර්ය ඥානයන්ට සමහ. ලෞකික ඥාන කොහොමක් ඒ වගේම ඒක තමයි අපි කිව්වේ ආර්ය තියෙනවා. ඒ වගේම ධ්‍යාන ඉද්දී තියෙනවා. ඒ වගේම තව දෙවියන්ට තියෙනවා පුණ්‍ය කාමලෝ කාමාවචර දෙවියන්ට තමන් කරන පුණ්‍ය බලය අනුව අහන්න දකින්න පුළුවන් ක්‍රමවේදයක් සකස් වෙනවා. නොයෙක් දේවල් කරගන්න පුළුවන් හැකියාවක්, මව ලගන්න පුළුවන් හැකියාවක් මෙහෙම ඇති වෙන්නේ විවිධ පුණ්‍ය බලයන් උඩම ඉරධි බල ලැබෙනවා. සමහරට ඒ පුණ්‍ය ඉද්දි ක්‍රියාත්මක වෙන්න පුළුවන් මනුස්සයින්ටත් කඩින් කඩ දිග කොටවම නෙමෙයි.
ඒ පුණ්‍ය ඉරධින නිසා ධ්‍යානත් නැතුව සමහර අයට එහෙම කියන්න හැකියාවකුල් ලැබෙනවා. හැබැයි මත් වෙන්න එපා මානෙන් එහෙම ඔය වෙලාවේදී ආ මටත් එහෙනම් පුණ්‍යක් ලැබිලා මටත් කියගිය ඔහොම මේවා කියලා එහෙම මොකද හේතුව සමහරට භූතාවේශයක් ඇඟට ආපුවහමත් ඔහොම කියන්න පුළුවන් හැකියාවක් එනවා. ඒකට හැවටෙන්න පුළුවන්. ඒ නිසා එහෙම ඔක්කොම හදිසි වෙන්නේ නැතුව ඕක තේරුම් ගන්න ඕනේ. ඔය සතර අපාගත සත්වයෙන්ට තියෙන ඉදියට කියන්නේ කර්ම විපාක ජිර්. ඒ කියන්නේ මිනිස්සුන්ට හුඟාක් දුරට මතක නෑ විපාකයක් විඳිනකොට මම මෙහෙම දෙයක් කරපු එකටයි මට මේ අපරාධයට මේ විඳින්න වෙලා තියෙන්නේ කියලා. කර්ම විපාකයක් වශයෙන් ඕක දැනෙන්න තේරෙන්න පටන් ගන්නවා සමහර අයට තමන් කරපු වරද තමන් කරපු පාපය දැනිලා පෙනිලා ඒකට තමයි මට මෙහෙම විඳින්න වෙන්නේ කියන එක දකින ඉරදියක් නැත්නම් ඒ කර්ම විපාකයෙන් හටගන්න
එකක් තියෙනවා. කර්මය විඳවන්න දැක දැක විඳවන්න පෙනි පෙනි විඳවන්න දැන විඳවන්න වෙනවා. සමහර වෙලාට අනුන්ට හිං හිංසා කරලා එහෙම කරපු අය ඔය විවිධ ප්‍රේත අත්බැව්වල ඉපදිලා අර කර්ම විපාකයෙන් ලැබෙන විවිධාකාර විදිහ කම් කටලුවට ගෝචර වෙලා අනේ මට මෙහෙම වුණේ අහවල් ලුතුමන්ට මම මනුස්සයෙක් වෙලා ඉන්න කාලේ මෙහෙම හිං කළා. මෙහෙම හිංසා කළා මම හිතුවේ නෑ එදා මෙච්චර බරවතලව. නමුත් අද මට පෙනි පෙනී පල දෙනවා. මම අසරණ වෙලා විඳින්න සිද්ධ වෙලා මේ ආදී වශයෙන් තමන්ටම හිතෙනවා මහා දුක් විඳගෙන මේ ටික තේරු දුක් විඳින්න. කර්ම විපාක වශයෙන් දැන පෙනි පෙනීම් විඳනවා කල්ප ගණන් අන්තක්කල්ප ගණන්
ඒවට කියන්නේ ඔය පූතයිට ප්‍රේතයන්ට කල්පනා කරන්න හැකියාවක් තියෙන්නෙත්. ඒ ඉදට කියනවා කර්ම විපාක විද්ධිය. එහෙම ක්‍රමවේද තියෙනවා. ඒ වගේම කර්ම විපාක වශයෙන් සමහර වෙලාවට දැමෙකුට කරපු අවඩ අසාධාරණ මුල් කරගෙන ඔහුට කරපු එකට තවත් යමක් කරන්න හිලා. පළිගන්න අදහසක් එන්නත් පුළුවන් තව කෙනෙකුට. හැබැයි හේතු සාධක ඇති එකක් මේ ලෝක සම්මතියේ තියෙනවා. ඔහොම ඒවාද? සමහර වෙලට දෙවිය රෑ දවල් බලන්නේ නැතුව දරුව වෙනුවෙන් නොයෙක් ආකාර දුක් මහන්සි වෙලා හරි හම්බ කරලා හැමදේම දුන්නට කරාට පස්සේ ඒ කිසිම ගුණයත් ටරුවට ගණන් ගන්න නැතුව ඒ දෙමව්පියා හරි හම්බ කරපුවා කාලා වීලා අර දෙමව්වපියන්ට කරදරයක් හිංගියක් වෙච්ච වෙලාවට හිංගි හිංසා කරන අය ඉන්නවා.
අර දෙමව් පියොත් පෘථග්ජන නම් එහෙම ලොකු හිත් වේදනාවක් හටගන්නවා. මේකට මම මෙච්චර කළා මගේ කන්න තියෙන එක මම දුන්නා. බඩිගින්න ඉඳගෙන මුසණය කළා මෙහෙම හදපු මට කරන අප්‍රාධයක හැටි කියලා මෙන්න මේ විදිට ලෞකික වශයෙන් නැත්නම් මෙලෝ වශයෙන් නම් මහා අසාධාරණයක් වශයෙන් පේන දේවල් කරුවොත් එහෙම සමහරට අර දූෂ්‍ය හිත ඇතිවෙන්න පුළුවන් පෘථග්ජනයෙක් නම්. එහෙම අවස්ථාවක් වුනහම බල ලැබෙනවා කර්ම විපාක වශයෙන්. මැරිලා ගිහින් උපන්න අත්බැවක යක්ෂ අත්බැවාදිය ඉපදිලා. නොයෙක් හිංගි හිංසා කරන්න හැකියාව ලැබෙනවා. ඒට මොකද කරන්නේ? තෝ එදා මට මම කරලා දුන්නේ. මට මෙහෙම කරදර කළා ඒවා කාලා බිහිලාදෙන්නා වැඩේ.
විවිධ ලෙඩ රෝග හදනවා. කරදර කරනවා. සමහරට හිංගි හිංසා මහා බලවත් වෙන්නත් පුළුවන්. මොනවා කළත් අරින්නත් බැරි වෙනවා. අන්න එහෙමයි තමා න්නේ මට වරන් තියෙනවා කියලා වරන් අරන් ආවා කියලා. මොකක්ද වරන් කියන්නේ? ඒවා මේ ගුප්ත ලෝකේ අුතු ක්‍රම තියෙනවා. මේ ගුප්ත ලෝකෙත් හිතු හැටියට නෙමෙයි ක්‍රමානුකූල පාලනයක් තියෙනවා. චාතුර් මහා රාජ්‍යයට අයිති දේව පාලනයක් තියෙනවා. අන්න ඒකෙදිත් ඔය ප්‍රශ්න ඉදිරිපත් වෙනවා. කෙනෙකුට හිංගියක් හිංසාවක් කරන අමනුස්සයෙක් හිටියොත් ඔහුගේ සාධාරණත්වය හිංගී හිංසා කරන්න හේතුව ඉදිරිපත් කරනවා ඔහු. මොකේටද? අර තියෙන ලෝකපාලක මණ්ඩලයට බලපුවහම කාරණය ඇත්ත නම් ඒක ඒ අයට තේරෙනවා නම් ඒ පාලක මණ්ඩලයට නීතියෙන් නීතියෙන් නිදහසක් හම්බ වෙනවා.
කරලා තියෙන අසාධාරණ හැටියට මේක කියන එකට අපිට කියන්න දේකුත් නෑහ. මොකද කරන්නේ අසත්පුරුෂයින්ට කොහොමත් මහ දනුවන් විඳින්න සිද්ධ වෙනවා. කරලා තියෙන පව්කාරකම් වලට ඉතින් මේකක් කියන කතාවට අපිට කියන්න දන්නේ නැහැ ට ඕන ඕන එකක් කරගනි. අන්න එහෙම අවස්ථාව දුන්නහම කියන මට වරං හම්බ වුණා. වෙසමනි වරම හම්බවුණා. අපිට පුළුවන් දෙයක් වරපියවොත් මම යන්නේ නෑහ කියලා. ඔය අමනුස්සය මෙහෙමත් කියනවා. අපි හරි සොදනමු ඒ වෙලාවට නම් මෙච්චර සුද්ධව ඉන්න මට ඇයි මෙහෙම වෙන්නේ? අපේ සුද්ධකම අපි දන්නේ නැ. මේ වගේ දෙකට වැදගත් කතාවක් වෙච්ච සිද්ධියක් අත්දැකීම් සහිත සිද්ධියක්. ම එකක් කියන්නම්. මේ ප්‍රදේශයේ පොල් ගහාවෙල පැත්ත ගම ගිරාමේ එක්තරා සිද්ධියක් සිද්ධ වුණා.
එක පියෙක්. ඔන්ම මහන්සිලා හරිහම්බ කරලා. නැති බැරි කළේ නෑ, විනාශ කළේ නෑ. හරි හම්ප කරලා තමන්ගේ දරුවන්ට හදලා දුන්නා. හැබැයි අවසාන කාලේ වෙනකොට ඉස්පිරි ආලට ගිහිල්ලා බෙහෙත් ටිකක් අරන් දෙන්න එකෙක් නෑහ. මග අරිනවා. අපිට වැඩෙනවා උඹ ඵලයන්ගු එක ඵලයන්ගු උඹ උඹලා ගෙදරනේ හිටියේ. ඔය ජාතියවත් තියෙනවා. කොහොම කොහොම හරි අර මනුස්සයාගේ හිත විශාල පෑරීමක් ආවා. හැබැයි ඒ බෑරීම සාධාරණයි ලෞකික වශයෙන්. ඔහොමලා කොහොමහරි අර මනුස්සයා හම අලා. මැරිලා උපන්න එක්තරහ යක්ෂයෙක් වෙලා.
මේක සත්‍ය සිද්ධියක්. මේ යක්ෂයා වෙලා ඉපදුනාට පස්සේ මොකද කරන්නේ? අර ගෙදර හිටියා සහෝදරයෝ තුන් හතර දෙනෙක්ම හතර දෙනෙක් විතර. ඔක්කෙම පළිගන්න තමයි මේ මනුස්සයා හිතාගෙන ඉන්නේ දැන් කරපු අපරාධයට ශක්තියකුත් ලැබිලා උපන්න. මහා පුදුම සිද්ධියක් වෙනවා ඊට පස්සේ ටික දවසකින්. බල්ලව පුරනවා වැහෙනවා වත්ත ඇතුලේ පටපිටාව ඉඳලා. කවුරු හරි කෙනෙක් පස්සේ බන්නනවා වාගේ. ඇවිල්ලා දොරොල්ලෝනැද ඇහෙනවා. ඊට පස්සේ බලපුවම ඇවිදිලා පණ පිටින් පේන්න ඇඟට තට්ටු කරලා කියනවා තොර දින හතයි.
බලාගන්න පුළුවන් දෙයක් කරගන්න. හත් දවස දැනට එක එක් මලා. තව ටික දවසක් ගියාම ආයිත් ආාව අනිකර ගැහුවා තියෙන්න. තොටක් දින හතයි. ඔය වෙච්ච සිද්ධියක්. එයාත් ඉවරයි. තුන්වෙනි එක්කෙනාට සට්ටු දානවට මම ගැන ආරංචි වෙලා. නිච්ච නැතුව හොයාගෙන ආවා. ඇවිදිලා මේ සිද්ධිය කියනවා. හඳුනා කියේ. ඇයි අපේ තාත්තා මෙහෙම අපරාධයක් අපිට කරන්නේ? අපි අපේ මහන්සියෙන් හරි හම්බ කර ඉන්න කණේ බොන්නේ ඉන්නේ. එහෙම ඉන්න අපිට ඇයි මේ තාත්තා කරදර කරන්නේ කියලා මණ්ඩ අඬාව අහනවා ලොකු පුතා. දැනට ඉන්න අයගේ දෙන්න අය ඉන්නේ.
ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? මේකට කරන්න එක්තරහ වැඩක් තිබුණා. මේ පුද්ගලයා ගැන බලපුවහම හරි පුදුම හිතෙනවා. මෙයා හොඳ සුදු ඇඳලා ඉන්නේ. මොකද ලෝකෙට අසාධාරණයක් කරපු කෙනෙක් නෙමෙයි. ලෝකෙට උනවා හරි යහපතා කරපු කෙනෙක්. පුණ්‍ය ඉරදියකුත් තියෙනවා. නැත්නම් කර්ම විපාක ෘතියක් හරිලා ඇවිලා. හොඳ ඇඳුම් තියෙනවා. ශරීරය බලපුවහම සාමාන්‍ය කෙනෙක්ගේ වාගේ හාය ගුණයක් විතර ලොකුයි. මහා විශාලයි. දැන් මොකද කරන්න තියෙන්නේ වෙන කරන්න කිසිම දෙයක් නැහ. ගන්න පියවරකුත් නැහ. ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ මම කිව්වා ඒ කාලේ මම ගිහියේ. ගිය වතයි හිටියේ. පැවිදි වෙලා
නැහ. හැබැයි සිරි සමාදන් වීමදිය ඔක්කොම මාසේ පොය පසල ඔසක දවසවල ඔක්කොම මේ වගේ සිද්ධ කරනවා. මම කිව්වත් ඔයගොල්ලන්ට පුළුවන්ද ලබන පසරොසක දවසේදී මහා දානයක් සකස් කරලා ඔහු සිල් ඇත්තට දන් දීලා අපිට හාමුදුරුවෝ නෑ නෙමෙයි. බුදුපියාණන් වහන්සේ සිහි ප්‍රතිමා වහන්සේත් ධාතු ගණඩුන් වහන්සේත් වැඩ ඉන්නවා. එම ස්ථානයේ සංඝරත්නයක් සිහි කරලා මහා දාන පූජාවක් කරලා ඉවෙරලා අර උපාසක දානයෙත් දීලා කරන්න මම ඉතුරු ටිය කරලා දෙන්නම්. අර පුණ්‍යානුමෝදනාවක් සිද්ධ කරන අවස්ථාව වෙනකොට මට පේනවා. මේ කියන්නේ නොගියා බැරි හින්දා මේවාංගාගෙන ඉඳලා බැහ. සමහර කියයි ඔය බොරු කතාව උත්තරය මනුධර්ම ප්‍රකාශ කරන්න හොඳ නැති එකක්නේ ඔය කියන්නේ කියලා. මට කිව්වත් එකයි නැතත් එකයි මේ වෙච්ච දේ පෙන්නන්නේ දයානුකම්පාවෙන් මට
මොනවක් හොරගන්න නෙමෙයි. අර උසහත පුද්ගලයා ඔය කිච්චිදාගම කියන ගමේ කොල් ගහිරෝ ස්ථානයේ පූජනීය ස්ථානය කටයුතු කරලා දානි දෙන්නේ අවිලාවේදී. බෝධීන් වහන්සේත් පේනවා එතනම ධර්මශාලාව ළඟ. එතන්ට ආවා. අනික් අයට පේන්නේ නෑහ ඒක තමයි කිව්වේ සික්ෂම දෙයක් ඒක කියලා. අතේ තියෙනවා මහා කටුකම්බි රෝලක්. වලල්ල්ල වාගේ හඳලා අතේ දාගෙන ඇවිදිල්ලා හිටන් කියනවා මහත්තයා ඔවුන් ටික ඔක්කොම පටලොවන්න තමයි හිටියේ. හැබැයි අද මම මගේ අදහත වෙනස් කරගත්තා. මට ආසේ බලාපොරොත්තු මහත්තයා සපල කරලා දුන්නා. මීට පස්සේ මම ඒ හිංගි හිංසා කරන්නේ නෑ කියලා. මෙන්න විසි කරා කියලා. අර කටුකම්බිරුවල මට
පේන්න විසි කළා පැත්තකට. හැබැයි ඉතින් භෞතික එකක් නෙවෙයි. ආධ්‍යාත්මිකව පේන එකක්. දැන් ඒ වැඩේ කරලා තියලා ඉවර වෙලා පස්සේ ඊළඟ දවසක සමාධියෙන් විස්තර බලනවා කියලා එකක් කරනවා. එදා අර බැංකුව වැඩ කරන අර මරන්න ලැහැලා හිටව ලොකු පුතා. හරියා ඊළඟ පහර දෙන්න හිටපු එක්කනම්. එයා ඇවිදිලා අඬ අඬ අහනවා. අනේ මහත්තයෝ මොකද අපේ තාත්තා අපිට මෙහෙම හිංගි හිංසා කරන්නේ අපි මොන වරදක් කළාටද අපි හරි හම්බ කරෙන අපි පාඩුවේ ජීවත් වෙන්න දෙන්න නැත්තේ ඇයි අපිට ඔය වචනයක්. කියනකොටම අර කියන එයාගේ පියා අර යක්ෂාත් බැවී ඉඳලා.
ඉස්සරහට ආව ටක් ගාලා එක මොහොතකින් කොහෙන් ආවත් දන්නේ නෑන. ඇදෙනා වයෙන් අහනවා ඕකගෙන් අහන්න. මම මනුස්සව ඉන්න කාලේ ඉඩමක් වික්කද කියලා. මම දන්න එකක් නෙමෙයි එයා කියන එක. ඊට පස්සේ මම අර පුතාගෙන් ඇහුවා. මේ මම නෙමෙයි අහන්නේ. ඔයාගේ පියා ඉන්න තැනක ඉඳලා මේ අහන්නේ කතා කරලා මෙහෙම කියලා. තාත්තා අහනවා මෙන්න මෙහෙම ඕකගෙන් අහන්න. මම කිව්වේ හැටියටම ඇහුවා. ඕකගෙන් අහන්න. මම ඉන්න කාලේ ඉඩමක් වික්කද කියලා කියයා තාත්තා අහනවා. උත්තරයක් හොයා දෙන්නකෝ කියලා. යා උඩබිම බලලා කිව්වා වීක්කා සමාගි කියලා. ඊට පස්සේ අර තාත්තා අහනවා හරයක් අක්ස් සද්දැව ඉඳලා. ඒ ඉඩම විකුලා මම මොකක්ද කළේ කියලා ඕකගෙන් අහන්න.
මම කිව්වා මෙන්න මෙහෙම අහනවා. ඒ ඉඩමගිලා මොකක්ද කළේ කියලා අහන්න කියනවා ඕකවි ඒ පාර වටපමිට බලලා කිව්වා අපි දැන් ගේ හදාගෙන ඉන්නේ ඉඩම අරගත්තේ ඒ සල්ලි වලින් තමා. එහෙනම් ඕකක් මොකක්ද කියන්නේ? ඌ හදාගෙන ඌ කරගත්ත එකේ ඉන්නවා මොකද කරදර කරන්න කියලා ඕක අහන්නේ මොකක්ද ඒ? දැන් කොච්චර සාධාරණ කතාවක්ද මේ අහන්නේ මම හස පොළොවත් දන්නේ නැහ කාය කවුද කියලා. නමුත් අහන එක මම කිව්වහම අර අඬ අහඬා කියනවා. තාත්තට අපෙන් මොනවද ඕනේ කරන්නේ කියලා අහන්න ඕන දෙයක් කරලා දෙනවා කියලා. අර යක්ෂවාත්ත බැවේ හිටියත් එයා කියනවා. කොරන්න ඕන හරිය මට හම්බවුනා මහත්තයාගේ මට ඒ ටික හොඳටම ඇති. ඕකට බෞද්ධයෙක් වෙන්න කියන්න. ඔන්න දුන්න පිළිතුර.
ඕකට බෞද්ධයෙක් වෙන්න කියලා මම කිව්වා කියන්නේ. වෙන පෙන්න මට කියන්න එකක් නැහැ. මට ඕකම මොනවා ගන්න. ඔය දුන්න උත්තරේ. ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? පුතු දෙන්නයි. මම දෙන්නාටම කතා කරලා කිව්වා මට්ටනාගනින් වෙන කියන්න දෙයක් නෑහ. බෞද්ධ වෙන්න කිව්වට බෑනේ. අපි බෞද්ධ වුණා කිව්වට හරියන්නේ නැහැනේ ලේබලේ බෞද්ධ ඉඳන් කොයි කාලේ ඉදන්ද නමුත් මේ කියන එක පොඩ්ඩක් තේරුම් ගන්න නම් බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කළ ධර්මාවබෝධයක් පොඩ්ඩක් හරි ඔයගොල්ලන්ට ලැබෙන්න ඕන සත්‍යාවබෝධයක්. එතකොට නම් මේ කියන කාරණය ඉෂ්ට වෙනවා. ඕක එකපාර කරගන්න එපැහැගොල්ලෝ ඉන්න මානසිකත්වය මහා අමුතුම පසුතලයක් තියෙන්නේ මේ භෞතික පසුතලයක ඉස්සෙල්ලා ඒක හැඩගසාගන්න ඕනේ. ඒක නිසා පොරොන්දුවක් වෙන්න පුළුවන්ද? අවුරුද්දක් විතර යනකන්.
එක්කෝ සිල් සමාදන් වෙන්න ඕනේ. එහෙනම් මේ වගේ පෝවිදසක ඇදිලා මේ දන් පෙදෙන්න ඒවට සහභාගී වෙන්න ඕනේ. තමන්ට පුළුවන් හැටියට සම්බන්ධ වෙනවා. දෙන්නාම පොරවදු වුණා. බාලෙක්නා සිල් සමාදන් වුණා අවුරුද්දම හය මාසයක් විතර යනකන් අර වැඩිමාල් එක්කෙනා ඇවිදිල්ලා දානට ඇපස්ථානය එහෙම කරලා යනවා. ඔහොම කරලා හිටන් එයා නැවතුනා. බාලෙක්නා දිගටරම සිල් සමාදන් ඉන්න ආවා. නැවතිලා හිටන් එක මාසයක් යනකොට එක තා ගෙයි තිබිච්ච පැදුරක් හරි දිගට පැදුරේ මහන අයෙ. ආයි දුවගෙන ආවා. අනේ මහත්තයෝ තාත්තා ඉන්නවනේ ආයෙ කරදර කරනවානේ. ප්‍රයෝජික වචනයක් කිව්වා. අර තාත්තා ආහිතත් ඉතින් අහනවා ණයා දැක්කද කියලා අහන්න.
දැන් හරි ප්‍රශ්නයක්. ඕකා බෞද්ධයෙක් වුනේ හය මාසෙටද? හය මාසට නෙමෙයි ජීවිතයට බෞද්ධයෙක් වෙන්න ෙන්න කියන්න. ඕකට කරදර කරන්නේ නෑහ කියන්න. මේ පුදුම සිද්ධි මේවා කියා දෙන්නේ මොකද ගුප්ත ලෝකේ දේවල් මේ භෞතික දේවල් එක සම්බන්ධ වෙලා අපිට නොයෙක් හිං හිංසා එන්න සහ ඒකට හේතුව පෙන්නන්නයි මේ කියා දෙන්නේ. අපිට හරි වැදගත් දෙයක් එනවා නවට බෞද්ධයෝගිය කිය ඉන්නවට වැඩියේ. මේවා තේරුම් ගත්තහම යුක්තිය සාධාරණත්වය මොකක්ද කියලා දන්නේ නැතුව කාලිකමට ඉන්නේ නැතුව ඇත්ත තේරුම් ගත්ත නම් ලොකු වැදගත්කමක් වඑනවා. ඒවා දකින්න බැරුවෝ ඉන්නේ කාලිගමේ වැහිලා. මොකද බෞද්ධ චාරිත්‍ර අපෙන් ඈත් වෙලා කල් බොහොම කල් ඒක නිසා මව් ගුණ පේන්නේ නෑ, පිය ගුණ පේන්නේ නැ. කෘතගුණ පේන්නේ නෑ. වැටහෙන්නේ නෑ. එහෙම මහා කාලි මානසිකත්වයක ඉන්නේ. ඒවා ඇරගන්නයි මේ කියන්නේ කවදා හරි
ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? කොහොමහරි ඉතින් අවුරුද්දක් හිතනකන් ගාට ගාට අරමනසතියට පස්සේ ආවා. පුතා ටික දවසක් ඉල්ලා පහල පුතා මොකද කරන්නේ? අපි ඇසුරුම දන්න තැනක පැවිදි වුණා. මට වැඩක් නෑ මේ ජීවිතයෙන් කියලා. අදත් ඉන්නා පැවිදි වෙලා. ඔය මේ සිද්ධිය කිව්වේ මොකද මෙන්න මෙහෙම දේවල් ලෝකේ තියෙනවා. තමන්ගේ කරපු අසාධාරණ තමන්ට තේරෙන්නේ නැ. තමන් හරි කියන තැනක ඉන්නේ. ඉතින් ඔන්න ඔහොම දේවල් පේනවා. ඉතින් මේ කියන්නේ තමන්ටත් ඇතිවෙන කරදර ඇතිවෙන හැටි. මේ පෙන්නන එක ක්‍රමයක්. දැන් මෙයා පෙන්නන්නේ ඔය වගේ දැනගන්න මගේ අත්දැකීම් සහිත හේතු මේවා සම්පූර්ණ ඇත්ත ගොතපු කතා එකක්වත් නැ.
ඒ පුද්ගලයෝ අදත් හම්බවෙලා ඇහුවොත් විස්තරේ ඔහොමෝ ගියයි. ඔය කියන ගම් පැත්තෙම තවත් සිද්ධියක් වුණා මේකත් පොඩ්ඩක් කියා දෙන්න ඕනේ. එක්තරා පුතෙකුට අම්මා නැති වෙලා අවුරුද්දක් විතර යනකොට මාස ගානක් යනකොට මහා කරදරයක් මානසික වශයෙන් මහා වික්ෂිප්ත රෝගයක් හැදුනා. පුතාට මොකක්ද මේ රෝගේ? රෑ දාවල් දැකේ අම්මා බයිනවා. කුණුහරපේ හැටිච්චා අම්මා. දැන් කාට කියලා බේරන්නද? මොකක්ද මේ වෙලා තියෙන්නේ? වෛද්‍යවරු හම්බවුණා මනෝද්‍යවරු හම්බුණා උපදෙස් ගත්තා ඔක්කොම ගත්තා අර රෝග හස්ටීරියා මොනවාහරි ඒක කියලා මානසික රෝගයක් කියලා පෙටි වර්ග දුන්නා කෙළවරක්
නැතුව ඒ මනුස්සයා අවුරුදු ගානක් පිටිනවා. මොනවා බිවත් ඇති වැඩකුත් නෑ. අරම බයිනවා මොකක් කියාද බයින්නේ? තෝ මගේ පුතෙක්ද? තෝ තනියෙන් කනවා. මට දෙන්නේ නෑ. මම බඩිගින්නේ. මම බලා ඉන්දැටී තෝ කනවා. ඔහොම ගිය කිය කිය විවිධාකාර දේවල් කියනවා. ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ අර වගේම දවසක ඇවිදිල්ලා මම හම්බවෙලාවේ විස්තරේ කියන්න ලැහැ තියෙනකොට අම්මා කියනවා තොම එහෙම කිව්වොත් මරනවා. අර පුතාට කියනවා ඇහෙනවා. දැන් අවුරුදු ගානක් මේ බෙහෙත් පෙටිත් ගෙලලා ඉන්නේ මානසික රෝගයට වෛද්‍යවරුන්ගෙමනේ මේක මානසික රෝගයක්. මම කියනවා දැන් මේ මොකක්ද තියෙන ප්‍රශ්නයේ ඔය තියෙන කරදරේ අම්මගෙන් මට කරදරයි කියලා වචනය කියනවා කියනකොට කියලා අනේ මට කියන්න දෙන්නේ නෑහ
මහත්තයෝ. මම මහණලා නෑ ඒ කාලේ. අම්මා බයිනවා මම මරනවා කියලා තර්ජනය කරනවානේ මේ දැනුවොත්. මම කිව්වා එහෙම කියනකොට ඒ අම්මා එහෙම කියන්නේ අම්මට හිංගි හිංසාවක් කරයි කියලායි තියෙන ප්‍රශ්නය උවුඩ මම කිසි කෙනෙකුට පුරා කූපිටා හිංගි හිංසා කරන්නේ නෑ. ඒ අම්මට යහපතක් කරලා තියෙනවා අම්මාගේ දැනගත්ත දාට ඒ සන්තෝස වෙයි. ඔය කියන එක ඕනේ නැහ බය නැතුව කියන්න නම අම්මගේ නම කිව්වා. ගමත් අර ගිරාබයමයි. යොමු කරලා යම්කිසි ක්‍රමවේදයක් තියෙනවා බලන්න. යොමු කරලා බලාගෙන ඉන්නවට මට පේනවා. සිල් වැඳුමක් ඇඳගෙන හොඳට සුදුතකුත් ඇඳගෙන ඉන්න අම්මන්ඩි කෙනෙක් වයසයි. කොන්ක්‍රීට් ලෑල්ලක් තියෙනවා. කොන්ක්‍රීට් ලෑල්ල උඩ ඉඳගෙන පින් බලාගෙන
ඉන්නවා දැන්. යොමු කරලා බලනකොට මම පස්සේ අහනවා එයාගෙන් ඇයි මේ පුතාට කරදර කරන්න? මේ දොස් කියන්නේ ඇයි? හේතුවක් තියෙනවද එහෙම කියන්න ඔය අම්මාට ඊට පස්සේ කියනවා අනේ මහත්තයෝ සමා වෙන්න ඕනේ. මේ මළ මෙලොවෝ ඉන්න මනසය කතා කරන්නේ නැහැ. මම මේ කියන්නේ ඇත්ත. ඔය පුතාකින් අහන්න මම සිල් ගත්තා. ගමේ පන්සිලේ හිටපු ලොකු උපාසක අම්මා මමයි අහලා බලන්න බොර වුනා. මම දන්නේ නෑහ සිල් ගත්ත කෙනද කවුද කියන්නේ අර කියපු එකයි මම මේ අහන්නේ කියන්නේ. අර පුතාගෙන් ඇහුවා අම්මා මෙන්න මෙහෙම එකක් කියනවා. මොකක්ද ඇත්ත? අනේ මහත්තයා අම්මා තමයි ගමේ පන්සලේ මහා
උපාසක අම්මා. ඒක කවුරුත් දන්න දෙයක්. ඊට පස්සේ ආයසරයක් මම අර ප්‍රේත අත්බැව ඉන්න එක්කනාට යොමු කරලා අහනවා. ප්‍රේත කිව්වට ප්‍රේතවත්මත් නෙමෙයි. කර්ම විපාකල හැටියි මේ ගන්ධබ්බයක්. ප්‍රේතයන ඇඳුන්ේ නෑනේ. ඊට පස්සේ කියනවා බලලා අනේ මහත්තයෝ මම දන්නේ නැතුව කතා කරපු දේවල් තියෙනවා. එදා පන්සලට දාන්න හරයි යනකොට මම කිව්වා. ඔය හාමුදුරුවෝ දුස්සීලයි. ඔයිට අද අපිශීලවන්තයි. උඹලට පින් සිද්ධ දෙනා අපිට දීලා ඵලය. මම දන්නේ නෑ මෙහෙක බරපතලා කියා. මම මෙහෙම කිව්වට පස්සේ දැන් හේතුව නම් මට පේනවා. මට කන්න නැති වෙන්න හේතුව
කන්න නැත්තේ නෑ තියෙනවා මහත්තයෝ මේහෙන් තියෙන එක කිය අය පෙන්නනවා. අර සිමේති තහළුවට කොන්ක්‍රීට් තහළුවට යට අධික් කරනවා. බලපුවහම ඊට එහා තියෙන්නේ ටොයිලෙට් එක. ටොයිලෙට් එකේ වලමේ වල උඩ ඉන්නේ. කොන්කිරි තාළුව එහෙනම් මොනවද කන්නේ? අරඵලේ තියෙන අසූචි දැන් වාඩ වෙලා තියෙන හැටි. ඊට පස්සේ අර පුදාට කරදර කරන්නෙත් මට මේවා කන්න පුළුවන්ද? බඩි ඉන්නින්න වැඩිකමට වෙන මොනවා කරන්නද ඒ වෙලාවට මට තේරෙන්නේ නෑ කන්නේ මොනවද කියලා. අර අම්මාට කියනවා. අනේ කොහොමහරි මාව මේ විපතින් බේරගන්න කියලා අඬනවා. මොකක්ද කරන්න ඕනේ කියලා අහනකොට මහත්තයාම හිතලා බලන්න මම දන්නේ නෑ කියනවා. ඊට පස්සේ මම කල්පනා කරා යොමු කරලා බැලුවා. මොකක්ද කළ යුත්තේ මුන්දය බේරන්න?
හැබැයි හාමුදුරුවෙක් හැර දැක්කොත් අර පැරණි අදහස මතු වෙනවා. මොකක්ද? ඔවුන්ශීලයෝ. බැරි හරි ඔය වෙලාවේ ගත්තා ඒ අදහස මතු වුණා නම් එහෙම දානයක් දෙන්න හරි ගිහිල්ලා හාමුදුරුවන්ට අර ඇහට කොහේ යන්න වෙයි දන්නේ නැහ. පිරේතත් බැයනු මිද ගිහිල්ලා එහාට යන්න වෙනවා. නැත්නම් එතනින් එහා කොහේ යයි දන්නේ නැ. හැබැයි එක අදහසක් තියෙනවා. ඒ වුනාට බුදුහාමුදුරුවෝ වැඩ ඉන්න කාලේ හිටපු හොඳ හාමුදුරුවෝ නම් හරි සීලවන්තයි ගුණවන්තයි. ඒකට හරි චිත්ත ප්‍රසාදයක් තියෙනවා. ඒ නිසා මම දැනගත්තා එක දෙයක්. එහෙනම් ධාතන් වහන්සේලා වැඩෙන්න කරණුව තියෙනවා. බුද්ධ ප්‍රතිමා වහන්සේ ළඟම තියලා. අන්න එතන බුද්ධ පූජාවක් තිබ්බ නම් භික්ෂුව එදා හිටපු බුදුපියාණන් වහන්සේ අග්‍රකට සියලු මහා සංඝරත්නයට කියලා. මෙයාට චිත්ත ප්‍රසාදයෙන් අනුබෝදන් වෙන්න හැකියාව තියෙනවා. අර පුතාට මාව කිව්වා අර අට පිරියක සහිතව
ඊළඟ පෝයේ දවසේදී දානයක් දීලා මෙන්න මෙහෙම කරන්න පුළුවන්. හොරවන්දු වුණා විතරයි කියනවා. මහත්තයෝ ආය කරදර කරන්නේ නෑහ පුතාට. මට ඒක ඉෂ්ට කරලා දෙන්න. කොච්චරයි තුන් අවුරුද්දක් අවුරුදු ගානක් තිස්සේ තිවිච්ච රෝගය ඉවර වෙන්න ගියේ. අර මනුස්සයා වටපිට බලලා කියෙනවා පුදුමයිනිනේම අනේ පුදුමයිනේ මහත්තයෝ මගේ ඔලුව නිදහස් වුණා. දැන් අම්මා කතා කරන්නේ නැ. දැන් පෙටිල්ලේ මොකටද පුළුවන් වුනාද ඇරගන්න තිබුණේ මොකක්ද? මෙන්න මෙහෙම දේවල් තියෙනවා අපි දන්න ඇති. සමහර වෙලාවට දෙමව්පියන්ට දරුවන්ට දෙමව්පියා කන්න බොන්න දීලා තිබිච්ච නිසා දෙමව්පියන්ට ආපදාවක් ඒගොල්ලන්ගේ වරදයෙන් වුණා. අර දරුවන්ගෙන් ඉල්ලා හිටින්න හේතුවක් තියෙනවා.
මොකද ඒගොල්ලෝ හදලා බලලා තියෙන නිසා. මේ වටිනාකම දකින බුදුපියාණන් වහන්සේ පෙන්නනවා. යම්කිසි මිත්‍රයේ ඥාතින් එච්චර ඕනේ නෑ දෙමව්පිය නෙමෙයි. පුංචි කාලේ වැලි සෙල්ලම් බත්තු වෙන කාලේ තමන් එක්කලා එකතු වෙලා හිටපු මිත්‍රයෙ. මේ පොඩි පළතුරු ගෙඩියක් හොයාගෙන බෙදාගෙන කෑවා නම් එහෙම කරන්න එදා මාත් සමඟ මිත්‍ර වෙලා කටයුතු කරපු ඒ මිත්‍රයා අද ජීවතුන් අතර නැත්නම් අද මම මේ පින කරනවා ඔහුටත් මම මේ පින අනුමෝදන් කරනවා ඒ ගුණය සිහි කරලා. මෙන්න මෙහෙම අනුමෝදන් කරන්න කියලා බුදුපියාණන් වහන්සේ මෙහි වටිනාකම පෙන්නවා තියෙනවා. එහෙනම් අයින්ගේ එහා දෙයක් ගැන මොනවා කතා කරන්නද? එහෙනම් ඒ අපේ ආරස්ථාවට බේරිල්ලට විතරක් තියාගන්නේ නැතුව යුතුකමක් වශයෙන්, ගුණධර්මයක් වශයෙන්
අපිට පුරුද්දක් තියෙන්න ඕනේ. දෙමව්පියා ගුරුවරයන්ට උදව් උපකාර කරපු අයට අවංකව සිහි කරලා තමන් කරන පිණ්පේවන්න. එහෙම කරන කට්ටියට හුඟා දුරට මේ කරදර අඩුයි. තමන්ගේ මාර්ගය වඩාගන්නත් හුඟක් හේතු වෙනවා. මොකද හේතුව? අනේ මේ සසර කියන්නේ පොඩ්ඩක ඇස් වුනොත් පොඩ්ඩ වෙනස් වුනොත් මොන විදිහ දුක් අරට වැටෙන උගුලක්ද දන්නේ නෑහැනේ පේනවනේ මේවැන් කියලා පේන්න පටන් ගන්නවා. ඊට පස්සේ මොකද එන්නේ වැටහෙනකොට තවදුරටත් මේකේ සැප හොයලා වැඩක් නෑහ මේකෙන් ඉක්මෙන්න ඕන ඉක්මන් කරලා. බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ විමුක්තිය ලබාගන්න ඕනේ කියලා හිතුනානම් නිවන් මගට හිත හිටිනවා. අනන්ත සංසාරේ නොලැබූ වාසනාව මතුවෙනවා. බෞද්ධත්වය උපරිම ශ්‍රේෂ්ඨත්වය නැගිලා එනවා. අන්න එහෙම බෞද්ධයෙක් වෙන්න ඕනෑ.
ඒකටයි මේවා කිව්වේ. දැන් මොකක්ද මේ තව එකක් අහන්නේ? ඉතින් ඒ කර්ම ශක්තියෙන් කර්ම විපාක වශයෙන් ඉන්නවා නම් කර්ම විපාක ඉදියක් ලබලා සතර අපා ගත වුනොත් එහෙම ඔහු ඒකෙන් පීඩිත වෙී දුක් විඳ විඳ ඉන්නවා මිසක්. නිවීමේ සැනසීම හිතාගන්න පුළුවන් හැකියාවන් මානසිකත්වයක් නෑහ. මොකක් නිසාද? සියලු සතර අපාගත සත්වය උපදින්නේ අහේතුකය වෙලා. ඒ වගේම ත්‍රිහේතුක එහෙම නෑ. ත්‍රිහේතුක උප්පත්තියක් තියෙන්න ඕනේ ධර්මාවබෝධයට අකුසල විපාක උපේක්ෂා සහගත සන්තීර්ණ කියන හිතකින් සතීර්ණ හිත කියලා හිතකින් තමා සියලු සතර අපාගත සත්වය උපදින්නේ. උන්ට උන්ගේ ජීවිතය පවත්වාගෙන යන්න යම්කිසි දෙයක් ඇත්්ද කොච්චරයි පිහිටන මොලේ. ආහාර නිද්‍රා බය මයි තුන
බඩිගිනු වහම මොනවාහරි හොයාගෙන කන්න ඌට ගැලපෙන දෙයක් කන්න මොලේ තියෙනවා. නිදිමත වුනාහම ඔහුට ගැලපෙන දෙන්න කොහේ හරි නිදාගන්න මොලයක් තියෙනවා. හිතාගන්න පුළුවන් ඒ ටික. ජීවිත ආර්සාලය පැලා දුවලා කොහේහරි බේරෙන්න ඒකට බය කියන එක ඇතිවෙන විදිහ හිතුවිල්ලක් ගන්න පුළුවන්. ජාතිය බෝහ කරන්න මෛතුනේ දෙන්න පුළුවන්. ඔය තිරිසන් සතාට පිහින මොලිය උච්චරයි. ඔය කතා කොහොමද ගුණ ධර්ම වල පිරේත වුනත් එච්චරයි සතර පාගත්ත සත්වයෙන්ගේ හරි හරිය ඔච්චරයි වැඩිම හරි. ඉතින් මෛතුනා හම්බ වෙන්නෙත් කාටද කාම ලෝකයේ ඉන්න තිරිසංගත සත්වයන්ට ඒක හම්බ වුණත් නිරන්ට නම් ඒවා අහලකවත් නැ. ආහාර වෙනුවට හම්බවෙන්නේ කර්මජා ආහාරීය ගිනි ලෝත් තමයි. නිදාවක් කවදාවත් නෑ මැරෙන්නෙත් නෑ.
අර පව්ගෙව ගෙව ඉන්නවා. බයෙන් කෙළවරක් නෑ. පීඩිත වෙනවා. එහෙනම් ඔන්න ඔය ටික තමයි උන්ට තියෙන්නේ. කොයි තරම් දුකක්ද? කොච්චර කාලයක්ද මේ අය භයානකත්වය හිතන්න ඕනේ. මේ වගේ තත්ත්වයට පත්වෙන මහා ලොකු පාපයක් කරන්න ඕනේ කියලා එහෙම බය හිතන්න එපා. සමහර වෙලාට පුංචි පවක් හැටියට අපිට පෙවුුනට පාපයේ තරම දකින්නේ ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේලා. ඒක අනික් අයට තේරෙන්නේ නැ. වැරියලා හරි සැරියුත් මහරහතන් වහන්සේ මුගලා මහරහතන් වහන්සේ වාගේ ඒ කාලෙත් වැඩියා නම් එහෙම වඩනකොට තමන්ගේ නිදෘෂ්ටියට අනුකූලව අර බලහඟ බොම්මගෙන යන හැටි. බස්සාව වාගේ බිම් බස්සාව වගේ බිම් බලාගෙන ඔහොම එකක් එහෙම කිව්වා නම් මොකක් වෙයි මතකෙත් නෑ ටික දවසක් යනකොට අපාගත වෙලා කප් ගනක් දුක් විඳිල ඒක ඇති.
එච්චර පාපයක් ඒකේ තියෙනවා. ඉතින් කොහොමද පින් පව අඳුරන්නේ මනුස්සයෝ මම බරපතල පව් කරලා නෑ කියලා සමහර අය හිතා ඉන්නවා. තමන්ගෙන් කෙරණ පව් කොච්චරද කියලා දන්නේ නෑ. ඒක තමයි කියන්නේ මහා කම්ම විභංග සූත්‍රය ආදී බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. මේ කර්ම වේග පිළිබඳව මාගේ සැරියුත්ම ගලන් ආදීනමටවත් තේරෙන්නේ නැ. ගෝචර නෑ, විෂය නෑ. මිගශාලා උපාසිකාව ගැන කියන කතාවක් තියෙනවා මිග සලාා කියන ඒ ගෑනි කොහොමද දන්නේ? මගේ අග්‍ර ශ්‍රාවකයින්ටවත් විසයන වන කර්ම විති. මෙහෙම පෙන්නවා තියෙනවා. ඉතින් අපි හොඳට තේරුම් ගන්න ඕනේ. ඒ නිසා මහා භයානකයි. දන්නෙම නැතුව පොඩි වචන නිසා විශාල පව් සිද්ධ වෙනවා. පොඩි වචන නිසා මහා පිනුස් සිද්ධ වෙනවා.
හිතන්න බැරි විදිහට. යහපත් දේට ඇතිවෙන චිත්ත ප්‍රසාදිය නිසා විශාල පිනකුත් සිද්ධ වෙනවා. කරපු දේකුත් නෑ බලනකොට දන් දෙන්නෙත් නැතුව බණ අහන්නෙත් නැතුව ඇති වුන චිත්ත ප්‍රසාදය නිසා දෙවි වෙන්න පුළුවන්ද කියලා. අර මට්ට කුණ්ඩලි දිව්‍ය පුත්‍රයාගේ ප්‍රශ්නය අරගෙන අදින්න පුබ්බ බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් අහනවා. ඇයි පමණ ඔබේ පුතා? දන් දුන්නද? වෙන මොකක්ද කෙරුවේ? දන් දුන්නෙත් නෑ. සිල් රැකෙත් නෑහ වෙන එකක් කළෙත් නැහ. අද දේවත්තයට පත් වෙලා ඔබට අත්ද දැනගන්න හම්බවුනේ නැද්ද? ස්වාමීනි හම්බ වුණා. ඒ නිසාම තමයි මට පුදුම බණ ඇහුවෙත් නැ. දන් දුන්නෙත් නැ. වෙන දෙයක් කළෙත් නෑ. චිත්ත ප්‍රසාදයෙන් දෙවි වෙන්නත් පුළුවන් කියන එක මට එයා තමයි
කිව්වේ. දිව්‍ය පුත්‍රයා. එහෙනම් මේ පින්වල හැටි අනේ පිට සිටුතුමා ජේතවනාරාමය හදලා පූජා කරපු අවස්ථාවේ පරම් පරාගානික සං තිබිච්ච ධනයේ කැප කරලා 54 කෝටි අද කොහසේ ධනය විදම් කළා කියලා කියනවා. ඒ තරම් විතන් කරලා හදලත් පැත්තක හතයක්වත් ඉදන් කර නැති මනුස්ස දිදී බලා හිටියා. ඔහු ලබාපු පින බල පුුවම හරි පුදුම සිද්ධියක් වෙලා. ජේතවනාරාමේ පූජා කරවට පස්සේ අවස්ථාවක මුගල මහරහතන් වහන්සේ තවදසා දිව්‍ය ලෝකයට වඩිනවා. වඩනකොට දැකා හිස් දිව්‍ය විමන් දෙකක්. එක මානයක් ජේතවනාරාමය ඔගේමයි. රිදී පාටයි.
ඊට උඩිනුත් තියෙන අභිමානයක් ඒ වගේමයි. ඒක රත්රන්න ඒක රිදීි කනක රත්තරා.ගෙන් දේවතාවන්ගෙන් අහනවා අර හිස් විමන්ධික කාගේ ස්වාමීනි බුදුරජාණන් වහන්සේට ජේතවනාරාමය පූජා කරන වෙලාවේදී අනි පිටි සිටතුමා පූජා කරන ස්වාිදීමේ පහළ වුනාම අපි දැක්කා. එයා තව මනුස්ස රෝග එයා දන්නේ නෑ ඕක ඊරලාදී එක්තරා විදිහක ගිහිය තමන්ගේ අතිග චිත්තප්‍රසාදය ප්‍රකාශ කරමේ සතුටු වුණා. අන්න ඒ වෙලාවේදී යාවනේ මේ පහන උඩ තියෙන රත්තයි මාන එහෙනම් මේ චිත්ත ප්‍රහාදය කියන එකේ තරම කොච්චරද හරි බලවත් හැබැයි කප ටිකමට එහෙම චිත්ත ප්‍රසාදය හදාගෙන එබැඳ වැඩක් මටත් අහුණා සතයක්වත් කරන්නේ නැහැ සාදු සාදු කියලම යන්නම් කුම හිතුනොත් එහෙම එන කපඩිකමක් වෙනවා. ඒ නිසා එහෙම එකක් නෙමෙයි මේ කියන්නේ අවංක චිත්තප්‍රසාද දකින්න ඕනේ විශේෂයෙන්. ඒ වගේ මේ සුරු දේ
හොඳට නරකට දෙකටම ක්‍රියාත්මක වෙන හැටි දකින්න හිතෙලි ක්‍රියාව දන්න. ඒකද හැම මොහොතක් ගානෙම මේවා බර පතලගම තේරුම් වරන්න. අයහපතට හේතු වෙන කිසිම හිතිවිල්ලක්, ක්‍රියාවක් කතාවක් නොනගන්න උත්සාහ කරන්න ඕනේ. නිවන් මග තේරුම් අරගෙන ඊට අනුකූල වන්නා වූ ක්‍රියාවක්තම් තෝරගෙන නිරන්තරයෙන් ගොන්නගාගන්න උත්සාහ කරන්න ඕනේ. එතකොට වැඩෙන්න සතර සතිපට්ඨානය. සතියක් කොහේ හරි භාවනා කරලා විදිලා හනම් සතිපට්ඨානය වැදුව දැහුවම හරියන්නේ නැහැ. ඒවා එක එක්කෙනාගේ මත සතර සතිපට්ඨානය වඩන්නේ ඔය ක්‍රමයට තමන් කරන කියන හිතන හැම එකක් ගානම මනා සිහියෙන් ඉන්න ඕනේ. සතිය පිහිටව ගත්තා නම් සතියෙන් තොරව කරන සියලුම පාප කර්ම සතියෙන් තොරයි. එහෙනම් පාප කර්මයට ඉඩක් නැතුව යනවා. සතියෙන් යුත්තව කටයුතු කරනකොට නිවන් මගට යොමු වෙනවා.
සම්මා සතිය ආර්ය විනයෙන් පිට නැති නිසා. බණ අහලා දහම් අහලා තේරුම් ගත්තට පස්සේ ආර්ය විනය හිතේ අනුව සම්මා සතිය පිහිටව ගත්තා නම් එහෙම ඒකාන්තයෙන් සෝතාපන්නයි. මොකද ශාසනයෙන් පිට සතිය නැති නිසා. ශාස්‍රික ගුණයක් යමෙක්ගේ හිතක පිහිටියා නම් ඒකාන්තයෙන් ආර්ය මාර්ගයට පහුව වුණා ගෝචර වුණා. ඒකෝ සෝතාපන්න මාර්ග අනුගාමික. නැත්නම් පරලලාභිය සතර අපා සදහටම නිදහස් වටිනාකම අප්‍රමාණයි. ඒ නිසා උත්සාහ කරන්න ඕනේ මෙන්න මේ තත්ත්වයන් තේරුම් ගන්න. අරගෙන ඉවෙරලා තර්කවාද කරන්න බණ ඉගෙන ගන්නේ නැතුව යථාබෝධය ලබාගෙන සසර දුකෙන් මිදෙන්න බලාපොරොත්තු වෙන ඉගෙන ගත්තා නම් ලොකු ආසනාවක් ලැබෙනවා. ඉතින් ඔය ටික කරගන්න මේ පළවෙනි ප්‍රශ්නය මම ඔච්චර දුර දී ගත්තේ මේ අහලා තියෙන ප්‍රශ්න වලට ඔක්කොගෙම උත්තරි කරපු එකක් ඔය පළවෙනි ප්‍රශ්නේ දෙන උත්තරේ ඉතින් ඔය ටික හොඳට තේරුම් ගන්න මුළු ජීවිතයටම වැදගත් වෙයි. ครับ