Talk Arunodaya-72

මොකද නිවසට ඇතුරු වන ස්ථානයේ බදින ලද කනමී වදයක් ඉවත් කිරීම සඳහා විවිධ උපක්‍රම භාවිතා කළේමි බැරිම තැන දුම් කසා ඉවත් කිරීමට දරන ලද උත්සාහයකදී දී එක්වරම ගිනි ඇවිලී සතුන් කිහිප දෙනෙකු පිලිසීම ගියේය සතුන් මැරීමට කිසිදු චේතනාවක් නොතිබූ අතර ඔවුන් ඉවත් කිරීමට දරන

ලද උත්සාහයේදී සිදවූ මෙය ප්‍රාණඝාතයක් වෙනවද කියලයි මේ අහන්නේ. කෙබඳු ආකාරයේ විපාකයක් ලැබෙනවද අ මෙම විපාකයෙන් ගැලවීමට කළ යුත්තේ කුමක්ද කියලා මේ වාදී ප්‍රශ්න කීහපයක් මේ අහන්නේ. ඉහත සිදුවීම සිදූ ස්ථානයේ නැවතත් මීව දෙයක් බැඳීමට ඉතිරි සතුන් පටන් ගෙන ඇත නැවතත් එම සිදුවීම සිදුවන්ට ඉඩෙයින්න ඒ වගේම කරන්න ඕනේ කටය තුන් සරණ අුරු කර මොකක්ද ඇසුරු කරගෙන ඒ වාස් කරන ක්‍රමවේ විදේක් අහන්නේ. ඉතින් මේ කියන්නේ ගෙදරක් ගෙදරක මොකක් හරි අවශ්‍ය තෙනක මේ උළු අස්සක් හරි කොහේහරි ඔය කනීජා කියලා කියන්නේ කනී වදය කිව්වේ ඒකට ඉතින්

එහෙම එකක් වැදලා තියෙනවා. ඒ කහක් කරගන්න ක්‍රමයක් එහෙම කරලා මැසෝ ටිකක් පිච්චිලා ගියා කියන එකයි කියන්නේ. ඉතින් මැස පුච්චන බලාපොරොත්තුවක් සම්බන්ධයෙන් ආවේ නැත්නම් ඒ ඉතාසක් නැත්නම් ඒක මැස්සන් පුත්ත බලාපොරොත්තුවක් ඒක සම්බන්ධයක් නැත්නම් ප්‍රාණඝාත සම්බන්ධයක් ආවේ නැහ. එතකොට යම්කිසි ආකාරයෙන් අපි විසින් යම්කිසි වැඩක් කරන්න හදනකොට ඒ කරන වැඩේ මුල් කරගෙන යම් යම් ආකාරයකින් බාහිර වෙන අකුසල් සිද්ධ වෙන්න පුළුවන් ඒවට කියනවා උපනිසරය වෙනවා. මූලික කාරණයක්. මූලික කාරණය චේතනා මුල් කරගෙන ප්‍රාණඝාතය නම් ප්‍රාණඝාතයක් චේතනාවක්, අදත්තාදානයක් නම් අදත්තාදාන චේතනාවක් එහෙමයි එන්නේ. ඒ කාරණය මූල් කරගෙන සමහර අයට උපනිස්සරය කරෙන්න වෙන පාපයක් කරන්න සිද්ධ වෙන්න පුළුවන්. පාපියා සිද්ධ කරනවයි, සිද්ධ වෙනවයි කියන්නේ දෙකක්. පාපයක් නෙමෙයි කටයුත්තක්. යමක් කරනකොට තව යමක් වෙනවා. ඒ වෙන එකයි කරන එකයි දෙකක්. කරන එකත් එක්කලා සිද්ධ වුන දේක සම්බන්ධතාවයක් එනවා නම් ඒකට පාපයක් හා සම්බන්ධයක් එනවා. ඒ

කියන්නේ ප්‍රාණඝාතයක් කරන බලාපොරොත්තුවෙන් කරන වෙලාවකදී ඒ හේතු කරගෙන යම්කිසි ආකාරයෙන් සත්වඝාතනයක් සිද්ධ වුනා නම්. ඒක එකා සම්බන්ධයි. එහෙම නැතුව යම්කිසි ආකාරයෙන් අයින් කරන්න හැදනකොට යම්කිසි ආකාරයෙන් කරදරයක් වුනා නම් ඒකට සම්බන්ධයක් නෑහ. හැබැයි අපි එකක් දකිනවා. මේ ලෝකය අපිට ඕන හැටියට හදන්න ගිහිල්ලා අපි සත්වයෙන් ඉන්න නිසා කොච්චර වදයක් එනවද තවත් සත්වයකට වදන නොදී ඉන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි නෙවෙයි මනුස්ස ජීවිතයේ මෙන්න මේ ආකාරයෙන් ක්‍රමක්‍රමයෙන් දකින්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ. ඒ මූලික කාරණය එහෙම පුරුද්ද කරගන්නවා. යම් විදිහකින් තවත් අපිට හිතමු යම්කිසි ස්ථානයකින් මේකේ යවන්නත් ඕනේ. ඒක අපිට අත්‍යාවශ්‍ය යම්කිසි හේතු හයතු කාරණාවකුට කරන්නත් තියෙනවා. එහෙනම් මොකද කරන්නේ? උන්ට කරදරයක් නොවෙන්න යම්කිසි සැරක් උන්ට වදින්න ඕනම් එහෙම දෙයක් කරලා හනම් ක්‍රමක්‍රමයෙන් ඒක යන්න හදනවා. මොකද උන්ට කරදරයක් නොවෙන්න ඒ ස්ථානයේ උන්ට එපා වෙන විදිහ ක්‍රමයක් හදනවා. ඒ කියන්නේ සතියෙක් විනාශන වෙන්නත් ඒක ක්‍රමක්‍රමයෙන් හිමින්

සීරුව එපා වෙලා යන්න ක්‍රමයක්. එහෙම ක්‍රමවේද තියෙනවා. ඉතින් ඒ වගේ සුළු ක්‍රමයක් අනුගමනය කරලා නම් එහෙම එකක් කරගන්න ඕනේ. ඉතින් ඔය කාරණය අපිට ඒ තරම් ප්‍රශ්නයක් නොවෙන එකක් නම් අපි ඕකට එතනට දඟලන්න දෙයක් නැහ. මොකද ඔය සත්තු හැදිලා වැඩිලා හැම තරම ඔය ඉන්නේ නෑ. ටිය කාලයක් ඔය කන මීමස්සව ඉඳලා හිටන් ඕක ඉඳලා පස්සේ උන්ම යන්න යනවා. ගිය වෙලාව බලලා හිටන් ආයුසරයක් ඉන්න නැති ඉන්ට වහලා සම්පූර්ණ සුද්ධ කරලා දානවා ඒ ස්ථානය කපලරු කරලා. ආයසරයක් තව එකක් බඳින්න ඉස්සෙල්ලා. ඉතින් එහෙම අවස්ථාවක් කරගන්න ඔය අවස්ථාව නැත්නම් ඕක මේ සදහටම තියාගෙන ඔය කනවීම ඇස ගෙනෙන් ගිහිල්ලා එටන් ඔය ගුලක් හදාගෙන ඕකේ සඳහටම ඉන්නේ නැහැ. ඔය අවුරුද්ද දෙකක් ඉඳලා හිටන් ඔතනින් යන්න යනවා. ඒ වගේ අවස්ථාවක් දැකලා අපිට මේ හදිස් වෙලා අපේම සැනසිල බලන්න ගියාමත් ඒ ප්‍රශ්න එනවා. ඉතින් එහෙම නැත්නම් අපි කල් තියා දැනගන්න ඕනේ අපිට අවශ්‍ය රැකවන්නේ අපි එහෙම එකක් වෙන්නේ ඉස්සලා හදාගන්න. ඉතින් ඒක සේ බුද්ධියෙන් අපි කරු කරගන්න ඕනේ. ඉතින් එතකොට අපේ පුරුද්දක් ඇති කරගන්නවා අපි කරන වැඩක් අනිත් කෙනෙකුට කරදරයක් ඇති

වෙන්න මග පෑදෙන්න ඉස්සෙල්ලා ඒක විරාගන්න. ඒකත් ඥානවන්ත වැඩක්. එහෙනම් ගෙදරක් හදනකොට ගෙයක් හදනට මොකන්ට රිංගන්න පුළුවන් ගුල් තියෙනවා නම් කල් තියාම එක වහලා දානවා. රිංගන්න ඉස්සෙල්ලා. එතකොට ඒකට හිංගුවට පස්සේ ඔහන්න කලබොල වෙන්න දෙයක් නැහ. කපරාරු කරගන්න පුළුවන් තෙන්න නම් කපරාරු කරනවා එහෙම ිලක් නැති වෙන්න. එහෙම නැත්නම් ඔවුන් ගියාට පස්සේ කරපුරු කරලා දානවා. ඊට එහා තද බලවල් කරන්න ගියාම ඒකට හිංගි හිංසාවක් කළොත් අපිටත් කවදා හරි මොකද කරන්නේ කවුරු හරි ලැහැත් වෙලා අපි කොහේහරි ගෙදරක පදිංචියට ගිහින් ඉන්න වෙලාවට අරන් ටික ඉන්නාන් ටික මෙතනට තියා ඉඳලා බැහැ. අපිට මේ ගේනේ. දැන් මොකද කරන්නේ? යන්න කියන්නත් බැහ. අපි යන්න නොකියා පොඩ්ඩක් යන විදිහට වැඩ කරමු. මොකක් කරන්නද? අර වතුර ගණ එක වහල දාමකෝ ඉස්සෙල්ලා ඒක වහනවා. තවත් ඉන්නද හදන්නේ? අර වැදිගිලියට පාරත් වුවහම එතකොට ඉන්න බැනේ ඔවුන්ට යන්න එපැ. ඔන්න ඕ ජාතියවා කරන දුක් විඳින එහකට අපිටත් මුහුණ

දෙන්න සිද්ධ වෙන්න පුළුවන්. කර්ම විපාකය වශයෙන්. මේ සසරේදී අපි ඕ වගේ දේවල් අනන්ත කරලා තියෙනවා තත්ත්වයින්ට තව කෙනෙකුට පාර වහලා, තව කෙනට මග වහලා අපේ වැඩේ කරගන්න උත්සාහ කරපු ජාතියේ වැඩ අපි කරපුවා කොච්චරද දන්නේ නෑහ අපේ එක ජීවිතයකද. ඉතින් මෙහෙම මේවා කරගෙන ආපු ගමන තුළ තවදුරටත් අපි සැනසිල්ලේ ජීවිත නම් හොයන්න යන්න එපා කිව්වේ ඒකයි. මොකද සියහකට වැඩිය කරලා තියෙන්නේ අනුට හිංගිය. අපේ වාසියට එහෙනම් විපාක වශයෙන් කොහේ උපන්නත් අපිට එන්න ඕනේ 90කට වැඩියෙන් හිංග මිසක් හොඳ නෙමෙයි. කර්මයට විපාක වෙනකොට එන්න තියෙන්නේ එහෙමයි. මොකද අපි කරලා තියෙන්නේට වැඩිය අනුන්ට එහෙඟේ අපේ වාසියට සසර ගමනෙත් ඕකයි කරලා තියෙන්නේ. එහෙනම් දකින්න ඕනේ මේක හදාගන්න මේක නම් හොඳට ඉන්න හම්බ වෙන්නේ නැහ. කල්පයක් මේ විදිහට ගෙවාගෙන ගියත් 0ක් හිං කියන ගියනකොට 1005යි හොඳ ඉන්නේ. මොකද අපි හොරලා තිබිච්ච හැටියට එහෙනම් දකින්න ඕනේ ඕක කරන එක නෙමෙයි. යම්කිසි ආකාරයෙන් මේ අනන්ත සංසාරය වටන් ණය වෙච්ච අයට විවිධ ක්‍රම තියෙනවා වෙච්චන අය ගෙවන්න. එහෙනම් ශාසනය උත්සාහ කරන

වන්දනාමාන පූජා සත්කාර ගෞරවය උපස්වාන්න මහා පින්කඳක්. එහෙම දේවල් කරගත්ත පින අපෙන් අවිට අසාධාරණ වෙච්ච අයට විහිදවලා පතුරවලා පිහිටවන ගමන්. අදමීක් වනින් මේ ලෝකේ අසාරත්වය දරෙන්න ඡන්දර රාගයෙන් නිදහස් වෙලා හිටලා නිවන් නාවබෝධ කරගන්න ඕනේ කියලා බෞද්ධත්වය තුළ කටයුතු කර ගත්තොත් අප්‍රමාද ඥානවන්තයාගේ කටයත නම් ඔන්න ඕකයි. ඕකට කටයුතු කරගන්නවා. නමුත් අර ඒ කාලය තුළ කරන්න තියෙන්නේ යම් තරමක් රැකවරණයක් තියෙනවා නම් අනාගතය ගොඩනැගෙන්නේ නැති විදිහට ඔහොම කරතරයක් ඇති නොවෙන්න විදිහට ඉදිරි කටයුතු සිද්ධ කරන්න උත්සාහ කරන්න. ඒ මිසා සත්තු මරලා දාලා පොඩි කරලා විනාශ කරලා දාලා ගන්නවා කිව්වොත් ඒක හරි ප්‍රශ්නයක් වෙනවා. ඉතින් ඒක ඉතින් අපිට යම්කිසි විදිහෙන් ආර්ය මාර්ගය ප්‍රගුණ කරගන්න කෙනෙකුට අනික් අයගේ තියෙන්නා වූ විදිහේ පවුරුණමී සිද්ධ වෙන්නේ. කැමැත්තක් නෑ ඔවා කරන්න. අකැමැත්තෙන් කරනකොට අනේ මෙහෙම තැනක ඉන්න වුන හින්දනේ මේක කරන්න වුනේ. අනේ වට නම් මේ වගේ තැනක් එපා. මේ වගේ තැනක මොන ආශ්වාදයක් පථාගෙනද මේ මහා දුක් කරදර සත්වයි කරන්න වෙනවා. හිංගී හිංසා කරන්න වෙනවා. එහෙම කර කරා මම ගොඩනැගෙන දේ මොන තරම් කරදරයක්ද මම කොහොමද සාධාරණ දෙයක් ගොඩ

නැවා කියන්නේ. මම සැනසෙන්න පුළුවන්ද? මේ හොඳට ගහක් වල හොඳට හැදුනා. කෝටි ගානක් මේකේ කීඩෑව මරලා සත්තු මරලා මේක හොඳට හදාගෙන මට සන්තෝස වෙන්න පුළුවන්ද? හොරන්න දෙයක් නැතුර කළා මිසා. අනේ මට නම් මේ ජාතියේ ගොවි තැනකුත් එපා. මේ ජාතියේ පරිසරයකුත් එපා. මේකේ වෙන් වෙන්න තියෙන්නේ මට කවද කියලා ඔය අදහත හිත ගන්නවා. එහෙම ගන්නකොට චන්ද රාගයක් බැඳෙන්නේ නැහැ. ස්ථානය නැවත උප්පත්තියකට යම්කිසි විදිහකින් පාපියා කෙරුණත් ඒක තමයි කිව්වේ ඒ පාපය සතර අපාගත වෙන්න හේතු වෙන්නෙත් නැරම් බලවත් වෙන්නෙත් නැහැ. ඒ පාපය නැවත නොකෙරෙන විදිහට මග පෑදෙන එකත් ධර්මතාවයෙන් යෙදෙනවා. ඊට අනුකූලව කටයුතු කරගන්න කිව්වේ යන්නේ ඒකයි. ඒ මිසක් එකපාර ගහෙන් ගෙන්නේ නෑහැ. සියලු පව් වළක්වන්න පුළුවන්කමක් නෑහැ අපි හදාගෙන ආපු රාමුව හැටියට සසර ගමන හදාගෙන ඉපදිලා ඉන්නේ එහෙම ක්‍රමයකින් හදාගත්ත කර්ම විපාකයකින් නෙමෙයි. කල්ල සුඛං කල්ල සුක්ඛ විපාකං කියන එකේ අපි ඉන්නේ. සුක්ඛං සුක්ඛ විපාකං කියන එකේ දේවතාව ඉන්නවා. මහාදෙව්වරු. ඒක ඉන්න අතරේදී ඒගොල්ලන් නම් අනුට පාපයකින් හිංගිය අක් හිංසාවක් නොකර තමන්ට

ලැබෙන සම්පත්තියක් භුක්තිනවා. ඒක කාටවත් හොරකම් කරගන්නත් බැහැ. ඔයගේ සත්තුන්ගෙන් කරුපි සතුන්ගෙන් කරදර එහෙම එකක් එහ ඇත්තෙත් නැහැ. මධුරුවෝ ඇත්තෙත් නැහැ. කීඩාව වහ කරන්න පොල්ගඩු පෙරලන්න දේකුත් නැහැ දෙවුලෝ නම් හරි ඔක්කොම වර කරගන වෙලා හටම් ඒකේ ඉක්මන් කරලා ආයුසරයක් මනුස්ස ලෝකයට උපදින්න ෙන්නේ නැතුව මේකේ මවර කරගන්නවා කියලා. දෙවිය වුනක් කමක් නෑ බණ අහලා ඒගත්තොත් දෙවියන්ගේ වාසනාව කල්ලම් කල්ල විපාකම් කියලා තියෙනවා කවදාවත් ඒක නම් නිවන් දකින්න බණක් අහලා එහෙම හැකියාවක් නැහැ තමයි සතර අපායෙන්. සතර අපායෙන් කළු නම් කළු විපා කියන එකෙන් තියෙන්නේ නිරය සම්පූර්ණ කල්ලම් කල්ල විපාකං කියන එකේ. මේ ප්‍රේත විතිරිසන් නවනීය කියන එක කල්ල සුඛං කල්ල සුක්ඛ විපාකං කියන නෙමෙයිු සුදු දෙකේ විපාක වෙන්න කොටසකුත් ඉන්නවා. මේ මනුස්සයොත් එක්කලා. ඉතින් ඔය කට්ටියට තමයි මේ ලොකු ප්‍රශ්නේ තියෙන්නේ. මොකද පව් කරපු අය පහකෙත් එනවා. පින් කරපු අය පහකයෙක් වෙනවා. පින් කරපු හොඳේවත් වෙනවා. පව් කරපුන් දුක් කරදරත් වඑෙනවා. මේ දෙකේම සම්මිසරණයක් විඳින්න සිද්ධ වෙනවා මේ ජීවිතයේ. ඉතින් කරන්න දෙයක් නෑහ ඒකට. ඒකෙ මොනවාද පුළුවන් තලමක් අපි විසින් කරපු දේට පාපයන්ට වන්දි වෙලා නිදහස් වෙන එකක්. මතු එහෙම පාපයකට හිත තියන්නේ නැතුව මේ ලෝකේ

වටිනවා කියන දෘෂ්ටිය අත්හැරලා ඒකෙන් චන්ද රාගයෙන් මිදිලා කටයුතු කරමින් ආයුසරයක් නම් මේ මනුස්ස උප්පත්තියට එන්න කටයුතු කරගන්නේ නැහැ. එහෙම ඉවර ඒවා කියන අධිෂ්ඨානයෙන් යුක්තව දහම් මග වඩලා හිතටයි අනිච්ච දුක අත මෙනෙහි කරලා ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරන්න උත්සාහ කරන්න වෙන කරන්න දෙයක් නැහැ. මේකේ තියෙන කවදාවත් මේකේ තියෙන සියලු කටයුතු වලින් පව් වලින් නිදහස් වෙලා හිටන් නිදහස් ජීවිතයක් ගත කරලා මේ මේ මනුස්ස ලෝකේ මනුස්සයෙක් වෙලා ඉන්නම් හිතන්න එපා එහෙම එකක් හම්බ වෙන්නේ නැහැ. යන එනකොට හරි සත්තු පෑගෙනනවා මැරෙනවා සත්ත හිංසාව සිද්ධ වෙනවා. වතුර එකක් බොනකොට අප්‍රමාණ සත්තු පෙවෙනවා. බත්තු වයන්ට කිය හැටියට දාලා හිටන් ගින්දර දාපුවහම තර කෑරිවල ුද්‍ර ජීවෙන් කෝටි ප්‍රකෝටි ගණන් පිච්ච එනවා. වළක්වන්න බැහැ. අර වතුරේ ඉන්න සත්ව කෝටි ප්‍රකෝටි ගානක් ශුද්ධ ජීවෙන් මැරිලා යනවා. ඒක වළක් බැහ. අපිට දෙවැසක් නැති නිසා පේන්නේ නැතුව මිසා කෝ හරියට සුද්ධ ජීවෙන් ඉන්නවා. ඉතින් අපි බත් හැලියක් වයාගෙන දැහැමින් සාමියෙන් කියලාන බත් හැලිය වයා ගත්තහම ප්‍රකෝඩි ගණනක් සත්තු පිච්චිලා ඉවරයි. ඉතින් කරන්න දෙයක් නෑහැ. මේ සසර ගමන හැටි අපි ඉපදිලා

තියෙන්නේ ලෝකය හැටි මේවා දැක්කට පස්සේ සංවේගයක් ඇති වෙනවා අනේ මෙහෙම ලෝකය තුළද අපි මේ ජීවත් වෙන්නේ? මෙහෙම මනුස්සවක් තුළද මේ ඉන්නේ? ඉතින් ඒකෙ මේ විද්‍යාමානවෙන පේන හිං ගී හින්සා වෙනයි. නොපෙන අවිද්‍යාමාන හිංග ගී හින්සා අප්‍රමාණයි. එහෙම එකක් තුළ මම කොහොමද ලෝකේ ශාන්තියකින් ඉන්නේ? අනේ කවදා හරි මට මෙහෙම ජීවිතයක් නම් මින්මතු ලැබෙන්නත් එපා. මේක කෙනුත් අයින් වෙලා මට හොඳ සැප විඳින්න ඕනේ නැහැ. මම කරලා තියෙන්නේ කර්ම 100 99ක් කරලා තියෙන්නේ නරක ඒවා. සංසාරේ හොඳ කරලා තියෙන්නේ එකයි. මම එකේ හොඳ බලාපොරතුලා කොයි ලෝකේ යන්නද අර නළු නමය මගේ පස්සේ එන්න ඉන්නේ කවදා හරි. එහෙනම් සසර ගමනේ ඉඳලා එහෙනම් සැප විඳින්න නෙමෙයි හිතන්න ඕනේ. මේක භයානක බව දැනෙනවා වන්දිත් ගෙවලා අර විදිහට අදම නිවන් නාවබෝධ කරලා සසර ගමන කෙලවර කරනවා කියලා අදහත් ගත්තොත් ඒක තමයි ආර්යයංගේ ඥානවන්ත ක්‍රමවේදය. ඉතින් ඕක තේරුම් මරෙන්න කටයුතු කරගන්න ඕනේ ඒක තමයි වැදගත්ම දේ. ඉතින් අනික්ලා කරන්න දෙයක් නැහැ. මෙහෙම අවස්ථා එනවා. පුළුවන් තරම් හැකි තරම් දුලට මේවයෙන්ම මිදිලා උත්සාහ කරලා කටයුතු කරගන්න බලන්න ඕනේ සත්ව හිංසාවන් කරන්නේ නැතුව නමුත් නැතුවම හිටියා කිව්වට සත්ව

හිංසාවන් සිද්ධ වෙනවා අප්‍රමාණ. ඒක නතර වෙන්නේ නෑ. ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ හේතුඵලවාදයක්. මේ හේතුඵල වාදයේදී පින්පව්වා වාදය කියන එක වෙනයි. හේතුඵල වාදය වෙනයි. පින්පව් වාදයක් මුල් කරගෙන කාරණාවක් පෙන්නුවේ නිගණ නාත පුත්ත. ඒ නිගණ නනාථ පුද්ගත්තේ පරම අවිහිංසාදයක් තිබුණා. කිසිම පවක් නොකළ යුතුයි කියන එකේ පිහිටරා. එතකොට කාය කර්ම නෙමෙයි කාය දණ්ඩ වචී දණ්ඩ මනෝද කියලා ක්‍රමයක් හදාගත්තා. කය ක්‍රියාත්මක කරලා වචනය ක්‍රියාත්මකලා ඒ වගේම හිත ක්‍රියාත්මක කරලා ඒ තුළින් පව් සිද්ධ වෙන්නේ නැති වෙන්නේ ජීවත් වෙන්න ක්‍රමයක් හදන්න කියලා. බුදුරජාණන් වහන්සේ කාය කර්ම වචී කර්ම මනෝ කර්ම කියලා පෙන්නලා. මේ කර්මය තුළින් චේතනා මුල් කර චේතනාවට අනුකූලව කර්මය ගොන්නැගෙන නියම ක්‍රමවේදය පෙන්නුවා. ඉතින් කාය දණ්ඩ වචී දණ්ඩ මනෝද කියන මේ කයෙන් වචනයෙන් හිතින් යම්කිසි කරන ක්‍රියාවලියක් නිසා ඇති වෙන්නා වූ පාපයන්ගෙන් වෙන්වෙන්න පෙන්නපුවහම ජීවත් වෙන්න ක්‍රමයක් නැතුව ගියා. ඉතින් නිගට

නනාථ පුත්ත කකුල් දෙක බෙම තියන්නේ නැ. කය ක්‍රියාත්මක කරනකොට යනකොට සත්වෙනවා හැබැයි හතර දෙනෙක් උස්සගෙන යනවා නිගටාසපුත්ත දොලාවක තියාගෙන දැන් එක්කෙනා කයේ තිබ්බහමයි යන්නේ එක්කෙනා බේරගන්න හතර දෙනෙක් පව් කරගන්නවා. දැන් මේවා පේන්නේ නැ. වතුර උණු කරලා බොන්න ගියාම උණු කරන්නේ නැහ. ඔන්න කළොත් සත්ව වැරෙනවා. නාහය පුළුන් ගහගන්නවා කටය ඇතුල අරින්නේ නෑහැ කට ඇරලා ගන්නේ නෑහැ මොනවාහරි කටේ තියාගන්නවා. සත්තු සුද්ධ ජීවෙන් ඇතුලලා මැරෙනවා කියන මේ ජාතියේ ක්‍රමයක් ගත්තා මේ කාය දණ්ඩ වශයෙන් අිහිංසා මුල් කරගෙන කරන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි. අනුගමනය කරන්න පුළුවන් දේකුත් නෙමෙයි. ඥාන ගෝචරය වැඩිලා හිටන් ඡන්ද රාගයෙන් නිදහස් වෙන ක්‍රමයකුත් නෙමෙයි. ඒ නිසා කාය කර්ම, වචී කර්ම, මනෝ කර්ම කියන මෙන්න මේ කාරණයගෙන් තමයි අයින් වෙන්න ඕනේ. සමහර අවස්ථාවක ඒවා කරනකොට පව් වැඩ සිද්ධ වෙන්න හුඟක් ඉඩ තියෙනවා. එහෙම නොවන්නා වූ දියකින් අපිට මේ ගමන කෙළවර කරන්නත් බැ. එක් අවස්ථාවක්දී එක්තරා හොරෙක්. මොකද

කරන්නේ එක්තරා කාන්තාවක් සසර තිබිච්ච හේතුවක් උඩ යම්කිසි හොරෙක් මරණීය දණ්ඩයට හිත කසා දවන්න ගෙනියන අවස්ථාවක් දැකලා හොඳ තරුණ කඩ වසම් පුද්ගලයෙක්. මේ රජකුමරි මොකද කරන්නේ? බොහෝම වියගයෙන් කම්පාවට පත්වෙලා මේ නැත්නම් මැරුවොත් එහෙම මගේ ජීවිතේ මත වැඩක් නෑහ මට විවාහ කරගන්න ඕනේ කියලා කෑ ගහනකොට ඒ රජතුමා මොකද කරන්නේ? අර දඬුවමට ඉගෙන ගිය මනුස්සයා දඬුවමෙන් නිදහස් කරලා තමන්ගේ දුවරට සරණ බව දුන්නා. දැන් මේ කාන්තාවේන් බොහොම සන්තෝසයෙන් ඉන්න හැදුනේ මේ හොරාට අවශ්‍ය නැහැ. මේ කියන රද සැපක්. ඔහුට ඕනේ හොරකම් කරරින් හිටපු දාමික ජීවිතය. ඉතින් කල්පනා කළා කොහොමහරි මේකේ මේ මේකෙත් මරලා දාලා මේකේ මේ ආපල ටික අරගෙන මයි යන්න ඕනේ මගේ වැඩේට. ඔය අදසක් අරගින්නෙම මොකද කරන්නේ යම්කිසි කමයකින් බාරයක් වෙච්ච එකක් ඔප්පු කරන්න තියෙනවා කියලා මේ තැන තිරිවටලා සර්වාපරණයෙන් සරසාගෙන ගිහිල්ලා මරලා දාලා යන්න රැහැති වුණා. ආපරන ටික අරන් දැනගත්තා අහුවෙච්ච උගලේ තියෙන බර පතලකම. ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? අනේ ස්වාමීනි ඔබ

වහන්සේත් මමත් ඔබ වහන්සේගෙන් මේ සියලු දේපල ආවරලත් ඔබ වහන්සේගෙන් ඉතින් මොකටද මාව මරලා හිටන් එච්චර කරගන්නේ මාව මරන්න ඕන මරණ එකත්තා ඔබ වහන්සේට අයිතිය ඔය ආදි වශයෙන් උපක්‍රමයක් ෙදුවා. හැබැයි අපේ කුලසිතක් තියෙනවා. මගේ යම්කිසි වරදක් වෙලා තියෙනවා නම් මෙච්චර කාලෙකට මේ පැනි පෙනී මැරන්න එන වෙලාවේදී මට අවසරයක් දෙන්න ඒකෙන් කමා කරගන්න ඔබ වහන්සේ මෙහෙම බොහෝම ගරුත්ත එයා පෙන්නපුහම හිතාගත්තා ඇත්ත තමයි කියලා. ඒ පාරට මොකද කරන්නේ වටේ පැදකු කරා රවු ගිහිල්ලා මගින් වරදක් වෙලා තියෙනවා. සියලු වරලා මට කමා වෙන්න කැදලා රවුන් දෙකක් ගිහිල්ලා තුන්වෙනි නිසා අවම මේක හිතුවා දැන් වැඩේ ඉවර කරන්න හරි. දැන් ඉතින් මේ හදින වැඳලා ඉවර කරන්නනේ. හරියට පල්ලම පැත්තට අනි විරුද්ධ පැත්තට ඇවිදිලා හිට පුළුවන් වේගයෙන් අර හොරා තල්ලු කළා පල්ලමට තල්ලු කරපු මහා ප්‍රපාතයට ඇදගෙන වැලා හිටම් ඒක අමලා. මළට පස්සේ මොකද කරන්නේ ආයි මයි යන්නේ නැහැ. මේ මේ රජ මාලිගාවට මම ගිහිල්ලා පැවිදි එනවා කියලා. බුදුරජාණන් වහන්සේලාට ගිහිල්ලා මේ කාරණය විස්තර කරලා පැවිදින්න අවසර ඉල්ලුවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා

කළා ඉස්ත්‍රීන් හැමතැනම මෝඩයි කිව්වට ඥානවන්ත වැඩත් කරනවා. දැන් මොකක්ද කරපු ඥානවන්ත වැඩේ? ආත්මව අරූගයෙන් විනාශ වුණා නම් ආයසරයා කවසා මනුස්සත් ලබාගන්න හම්බ වෙයි දන්නෙත් නැහැ. නැවත මේ බුද්ධ ශාසනය තුළ මාර්ගය අවබෝධ කරලා තියෙන අවස්ථාව කවදහම්බවෙයි දන්නේ නැහ. හැබැයි ආනන්තර පාප කර්මයක් නෙමෙයි මේ හොරා මරණයක මේකත්මේගුණ ගුණහීන එක පැත්තකින්. ඉතින් ඒක මැරු නැත්නම් අද මෙතනින් බේරිලා යන්නත් බැහ. මුට කිසිම ගුණයක් තේරෙන්නේ නැහැ. අවසරයක් දෙන්න එන්නේ නැහැ. මේකගේ ජීවත් වීමට වඩා හොඳයි. මගේ ජීවත් වීම ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරගන්න මගේ ජීවිතය ඊට වඩා වටිනවා. එහෙනම් මැරුවක් කමක් නෑ කියලා මරලා දාලා ගියා. පව් තමයි වැඩියි. හැබැයි බුදුරජාණන් වහන්සේ හේතුඵල වාදය පෙන්නුවා මිසා පින් පව්හ වාදය පෙන්නපු නැති. නිසා තමයි කිව්වේ ඉතිරින්න හැමතැනම මෝඩ වැඩ කරන්නේ නෑහැ. ඥාණවන්ත වෙලාත් කරනවා. මොකද ඒකෙන් බේරිලා ඉවරලා හිටම උපක්‍රමයෙන් වේරිලා ඇවිදිලා පැවිදි වෙච්ච එක. හැබැයි ඒ වගේම පැවිදි වෙලා හිටම ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරාට පස්සේ ඵලය ලැබුනට පස්සේ මොන විදිහේ හේතුවක් නිසා

තමාගේ ජීවිතය නිසාවත් කුරාූම්භියක් මරණ නැතුව ජීවිතය කෙළවර කරන තැනටයි මනසා හරි ගියා. අරිහත්යට පත් වෙලා කෙළවර කළා. ඉතින් අන්න ඒ වගේ අවස්ථා තියෙනවා. ඒ නිසා මේ හැම අවස්ථාවකම බුදුරජාණන් වහන්සේ හේතුඵල ධර්ම පෙන්නුවා මිසා. පින්පව් වාදියක්ට ගන්න පෙන්නුවේ නැහ. එහෙම ගත්තා නම් එහෙම අද කවුරුවත් යන්න විදිහක් නෑහ. පවුද කියලා ඇහුවා නම් එහෙම අර භාර්යාව දාලා ළමයි දාලා යන එක පවුනේ ඉන්නවා. පවුනය කියන්නේ ඒකට සම්මතයක් වෙලා පොරොන්දුවක් වෙලා ජීවිතයේ තියෙන නිකන් මම ඔබව රකිනවා. ඔබ මගේ කටයුතු බදාගන කියලා මෙහෙම සම්මතෙන්න විවාහයක් වුනාට පස්සේ අතර මග ඒ සම්මතය දාලා හිටන් පැනලා යන්න ගියා මේ මනුස්සයා පව් පව් නෑ කියන්න බැහැ. ඒ සම්මත කැඩුවහම හැබැයි ඒ පව් වුනාට පව් බලා හනම් ඒ නොගියා නම් එහෙම අර මනුස්සයා ලබන්න තිබිච්ච විමුක්තිය නැති වෙලා යනවා. හැබැයි අද වාය කාලෙක නෙමෙයි මේ කියන්නේ ඊට උස්ස පරිසරය තිබිච්ච කාලේ හින්දා. අද වාය කාලෙහනම් ඉඳගෙන කටයුතු කරන එක ඊට වඩා වටිනවා. හරි අමාරු දෙයක් අපිට අවශ්‍ය දහම්

පරිසරයක් හොයාගන්න එක. එහෙම පිරිස් නෑ හරි අමාරුව හොයන්න හිටියට අපිට පේන එක නෙමෙයි ඇතුලේ තියෙන්නේ අභ්‍යන්තරයේ තියෙන්නේ. සමහර අයට මම ඉතින් විවේචනය කරන සමහර මට දොස්සරෝපණත් එනවා. සංඝයාට විරුද්ධව කතා කරනවා කියලා. එහෙම දෙයක් නෙමෙයි මේ කියන්නේ මොන විදියෙන් හරි අපි හිතාගෙන ගියාට අන්තිමට හිතෙනවා. ඔයිට වඩා හොඳයි එන්න. මගේ ගිහි වතේ ඉඳලා හනම් මම මේ යහපත් කරගන්න ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරගත්ත නම් මීට වෙලා කොච්චර හොඳද මම ආපු වැඩේ කොරගන්න මෙතන ඉඩක් නෑහනේම්වෙන්න වෙන අවස්ථා තියෙනවා මේ දැනට තියෙන ඔය දහම් ඇසුරට ගියාහම දහම් ඇසුර නෙමෙයි. කිව්වත් පැවිදි ඇසුරේ. අපි හිතන ජාතියේ පැවිදි පිරිස් බොහොම අඩුයි. අපි මෙහෙදි සන්තෝසයෙන් කතා කරලා යනකොට උපාසක මහත්තයා ඔහු නිවන් දකින්න තමයි ඕනේ කියලා සාමන් වහන්සේලා හුඟක් කියනවා. මට බරිද මහෙන්න පුළුවන්. මහණුනාට පස්සේ බැලුව මොකක් කරනවා ද ඉඳගෙන ගිහින් යන අර යන පතු ගාල දාපන් ඒ පැය තතු ගාල ඉවරෙනකොට ආයත් ඉඳ ගත්තොත් මේක මොකක්ද වෙලා තියෙන්නේ. පිස්සු ඇදෙන්න එනවද ඕවා පිස්සු වැඩ අන්තිමට බලකොටයි තේරෙන්නේ

ඉතුරු ටික. අන්න එහෙම ක්‍රමවේද තියෙනවා. ඒක නිසා බොහොම පරසාප වෙන්න ඕනේ පැවිදි වෙන්න යන අය පැවිදි වෙන්නේ කොහේ පැවිදි වෙන්නද පැවිදින්න ඉස්සෙල්ලා අවුරුදු ගහනම් හොඳයිසියකින් ගිහිල්ලා බලන්න ඇසුරේ ළඟ ඇසුරක් කරන්න එහෙම කරගෙන ඉන්නකොට පෙන්නී උන්වහන්සේලා පුළුවන්ද? මේ පැවිද්ද ගෙනියන්න ඒ පරිසර එහෙම එකක්ද එහෙම තේරෙන්නේ. එහෙම තේරෙනවා නම් කාටවත් කරදරයක් නැති වැඩපිලක් යදිලා ඒ විදිහට ඒ කටයුතු කරගන්න බොහොම හොඳයි. පැවිද්ද නරක නෑහ. හැබැයි අංග සම්පූර්ණ යහපතින් කරගන්න පුළුවන් නම් අන්න ඒ විදිහට කටයුතු කරගන්න.