Talk Arunodaya-05

ඥාතිත්වය සඳහන් කර පින් අනුමෝදන් නොකරන්නේ මන්ද කියලා. දැන් ඥාතිත්තියක් සඳහන් කරන්න ගියාම දැන් මෙහෙමයි බලාගන්න ඕනේ. දැන් අම්මට හෝ ආච්චට හෝ ආතට හෝ කමක් නෑ පින් අනුමෝතන් කරන්න කාට හරි එනවා. එතකොට එක්කෙනෙක් ලියනවා එක්කෙනෙක්ගේ නමින් මගේ මව්වන්න අහවල්ල එක්කනාට කියලා. එතකොට තව එක්කෙනෙක් ඉන්නවා එයාගෙන් බැලුවොත් එහෙම එයාට වෙන්නේ ආච්චි. තව කෙනෙකුට නැන්දා. ඒ මව්වන අනේ එක්කෙනාට කියා දුන්නහම මේ පිණන් අනුමෝත දැන් කරන්නේ එක්කයි. ඥාතීතය සඳහන් කරලා. එතකොට ඒක එහෙම කිව්වොත් අනික් අයට කියන්න එකක් නෑහ. එතකොට එහෙනම් කියන්න එනවා අහවල් කෙනාගේ මව්ව වූද එතකොට අනිත් කෙනාගේ ආත්‍ය වූද

ඔය ඔයා වශයෙන් විග්‍රහ කරන්න වෙනවා. අර තියෙන සමහර දවසට ගුවන් ඉදි එහෙම පෙන්නන්නේ සුභ පැතුම් එහෙම අන්න එහ මහා හෑල්ලලා කියවන්න එනවා. පුණන්මෝදනා කරන ඇදින්නලන ඔක්කේම. දැන් තමන්ගේ ඥාති හිතයි සිව කිව්වහම මේ සියල්ලම අහුවෙනවා. එතකොට විශේෂ දෙයක් කරන්න අවශ්‍ය නම් දැනට වසරකට පෙර මිය ගිය ඒ නම දාලා ඥාතියා වූ නැත්නම් මේ හැමේම ඥාති හිතයිසීන් අතර මෙයා මූලිකව අනික් සියල්ලු. අන්න එහෙම දැම්මහම ඒ සෑම දෙනාගිම ඒක සම්බන්ධයක් එනවා. එහෙම නැතුව එක්කෙනෙක් විතරක් ඇදීම පූජා කරන එකක් නම් එයාගේ නමින් ඒ පූජාව කරා නම් ප්‍රශ්නයක් නැහ. නමුත් එනකොට එන්නේ ඔක්කොම පරම්පරාවම ඉන්න ඔක්කොම එනවා.

එක්කෙනෙක්ගේ නමක් දාලා එයාගේ නෑ දැක විතරක් කියනවා. එතකොට ඒ පින සම්බන්ධ වෙන්න එල්ල වෙන්නේ එක්කෙනෙක්ගේ. අර ඉන්න ඔක්කගෙම සම්බන්ධ වෙන්න නම් මේ ඉන්න පිරිසගේ සියලුම ඥාති හිත මිය ගිය ඥාති හිතාසීන්ට කිව්වහම ඔක්කොම සම්බන්ධ වෙනවා. ඉතින් තව විශේෂ කරන්න ඕනම් දැනට දින හතකට පෙර නැත්නම් තුන් මාසියකට පෙර හය මාසකට අවුරුද්දකට පෙර මිය ගිය එයා කියලා ඒ නම දාරලා එහෙම ඥාතිවරයා ඇතුළු නැත්නම් ඥාතිවරිය ඇතුළු සියලුම දෙනාගේ සියලුම ඥාති හිත අයිසීන්ට කිව්වහම සම්පූර්ණයෙන් හැමදෙනාම අහුවෙනවා. ඥාතිවරයා ඥාතිවරිය කිව්වහම ආච්චිත් අයිතියි ආතත් අයිති. එතකොට නැත්නම් යම්කිසි දුව පුතා වුනානම් ඒත් අයිති. ඉතින් ඒ නිසා තමයි එහෙම දාන්නේ. නමුත් මේක තේරුම් ගන්න බැරි අය එක්කෙනෙක්ගේ හෝ දෙන්නෙක්ගේ නම් දානවා. එහෙම නැත්නම් මේ ඔක්ක වගේම ලියනවා. ඉතින් ඒක නමක් දාලා එයාගේ දුව වූ අනික්

කෙනාගේ නම දාලා තන්න බෑනින් මේ පුතා වූ මේ නැත්නම් මේ අර විදිහට මේ අක්කා වූ ඔය ආදී වශයෙන් දැම්මහම ඒක කියවන්න ගියාම සම්පූර්ණ සමාධියටත් බාධාවක්. එහෙම කියවන්න. ඒක ගැලපෙන්නේ නෑ. පොදුවේ ඒක ගැලපෙන විදිහට තමයි අර විදිහට කියන්නේ. ඒ ඥාතීත්වය කියලා කියන්නේ ඒකයි. ඥාතීත්වය සඳහන් කරන්න ගියාම ඔය ප්‍රශ්නය එනවා. ඉතින් තමන්ගේ මියගේ සියලු ඥාති හිතයිසියෙන් කිව්වහම ඔක්කොම අයිතියි. ඔය අවස්ථාවේදී ඔන්න විශේෂයෙන් සිහි කරගන්නත් පුළුවන් ඒ අතර මගේ අහවල් එක්ක මේ තැනත්තා කියලත්. ඒකේ කිසි ප්‍රශ්නයක් නැහ. මොකද මේ ඥාතීන් කියන අය හුඟාක් ඉන්නවා. එල්ල කරලා දුන්නවා සමහර වෙලාවට එයාගේ නමට විතරක් වෙනවා. එක්කෙනෙකුට දුන්නහම පරලම්පලා අපිට නොපෙන්න ඥාති කොච්චර ඉන්නවද අපි දකින්න නැති පැති. ඔය ක්‍රමයට තියෙනවා.

දැන් සමහර වෙලාවට අපේ ඥාතිවරයෙක් පෙර භවයක ආසන්න භවයක ඥාතිවරයෙක් ඉන්නවා. අපි එදා කිය කිය ඉන්නවා අපිට මේ ඔක්කොම කරලා දුන්නා. උපනුපන් තැන මාත් එක්කම උපදීවා. ඔහොමත් කියනවා. ඉතින් මට කරා දුන්න උදව්වට මෙච්චට මම පින්ඳුනත් මදින කියලා මෙහෙමත් කියනවා සමහර වෙලාවට අපි ඕක මතක නෑ වෙන සෙන ගිහින් උපන්නහම අපි අති විශේෂයක් කරලා පිනක් අනුමෝදන් කරන්න ලැහැ එදා ඉඳලා වෙන තැනක ගිහින් උපන්නට පස්සේ එතන ඉන්න අය අපිට ඥාති කියලා පේනවා. හරි ඊට ඉස්සෙල්ලා හිටපු ලොකු ඥාතීන් වෙලා හිටපු අය පේන්නේ නැතුව යනවා. ඊට පස්සේ එක්කෙනෙක් මුල් කරලා එක්කෙනෙකුට දෙනවා. එයා මුල් කරලා අර මිය ගිය තැන්වල ඉන්න අනිත් ඥාතීන් කොහොමද මේකේ ඉස්සෙල්ලාත් බැවේ මට කිව්වේ.

අහවත්තන ඉන්න කාලේ මගේ ලේ නැත්නම් මගේ දුව එදා මට මෙහෙම දෙනවාය කියලා අද මගේ රමවත් කියන්නේ නැහැනේ කියලා අන්න එහෙමත් ප්‍රශ්නයක් මතු වෙනවා. නමුත් අපිට ඒක පේන්නේ නැහ. අපි හිතා ඉන්නේ අපිට සම්බන්ධ වෙන්නේ මේ අත්බැවී හිටපු ඒ කවුරු කවුරු හරි හිටපු ඥාතියෙක් නම් එයා විතරක්ද කියලා. ඥාත හිතයි සී කිව්හාම මෙතන ඉන්නේ අල්ප මාත්‍රයයි. ඒ නිසා අනන්ත සංසාරේ පටන් ආපු ඥාතීන්ගෙන් එහෙම ඥාති නැති කවුරුවත් නෑ කියන එකයි බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ. යම්කිසි දානයක් දෙනකොට අර මල බත කියලා එකක් වෙන් කරනවා. ඒකත් පවරණාව මිය ගියේ ඥාතීන්ට පරලෝක අප්‍රාප්ත ඥාතීන්ට කියලා. ඒ පවරනකොට ඒ ජාතිවරයා එතන නොහිටියොත් මොකද වෙන්නේ අහපුවහම ඒ පරපුරේ වෙන කෙනෙක් ගන්නවා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ ජානුස්සෝනි බ්‍රාහ්මණයට දේශනා කරනවා.

ස්වාමීනි එහෙම කෙනෙකුත් නොහිටියොත් මොකද වෙන්නේ කියලා අහනවා. මේ මනුස්ස පරපුරේ අනාදි පරපුර තුළ එහෙම නොවෙන කෙනෙක් ඉන්න කෙනෙක් ඉන්නවා කිව්වොත් ඒක වෙන්නේ නෑහ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. එහෙනම් ඒ තරම් විශාල පිරිසක් අපි පසුපස ඉන්නවා. අපිට පේන්නේ නෑ. අනන්ත සසර යාපු කාල තුළ ඥාති හිතෙන් වෙලා අපිට කන්න බොන්න දුන්න අය නොයෙක් උදව් උපකාර කරපු අය ඒවට උදව් උපකාර කරන්න අපි බැඳිලා හිටපු අය අපි එදා පොරොන්දු දුන්නය කොච්චරද දන්නනැ. දැන් අමතකයි. අන්න ඒ නිසා ඒ වගේ ඒවා කරුණු හොඳ තේරුම් අරගෙන යන්තර්මක් අපගේ සියලුම අනාදි සතරය පටන් මේ දක්වා තිාති හිතාසීන්ට මේ පින් ලැබෙ යහපත වේවා කියලා කිව්වහම ඥාති හිතාසීන් කිව්හම ඔක්කොම අහුවෙනවා පොදුවේ. අනිත් කාරණය ඥාති හිතාසීන් කියන අයගෙන්

තමයි ඒ අයට පින් ලබන්නත් හේතු තියෙන්නේ. මොකද ඒ අය තමයි සසරේදී උදව් උපකාර කරලා සම්බන්ධ වෙච්ච අය ඒ සම්බන්ධය නිසාම හිමිකමක් ලැබෙනවා. එමත් කරන උදව් උපකාර ලබන්න. ඒ නිසා හැම වෙලේම වෙනම ඥාතිත්වයා සඳහන් කරන්න අවශ්‍ය නැහැ. පිරිසක් එක්කලා දානයක් දෙනකොට ඒවා කරනකොට ඒ වෙලාවේදී ඥාතිවරයා නැත්නම් ඥාති හිතීන් වශයෙන් මේ අය මූලිකව කියලා එහෙම නම දැමට කමක් නෑහ. බෑනාව, ලේලී වන ඒ ෙනම් ආච්චී වන එහෙම කියලා දාන්න ගියොත් එක්කෙනාගේ මුල් වෙන්නේ. එහෙම දාන්නේ නැතුව ඥාතිවරයාවන් අහවල් කෙනා කියලා දැම්මහම සැම දෙනාටම සම්බන්ධයි. ඥාති හිතයිසියෙන් කිව්වහම යාළුව මෙතරාව නම් ඒගොල්ලන්ගේ ඉදෙන පිනත් සම්බන්ධ වෙනවා. ඉතින් ඒ ආකාරයෙන් පුණ්‍යානුමෝදනා කිරීම වැදගත්කම දකින්න ඕනේ. M