Talk Arunodaya-20

තව එකක් කියනවා මොකක්ද මේ මිය ගිය මනුස්ස බව තිරිසන් බව ලබන බව මිත්‍යා දෘෂ්ටික අය කිසි ලෙසකින් නොපිළිගනී. ඉතින් ඒවට මොකද කරන්න කියලා කරන්න දෙයක් නෑ ඉතින් මහා අභිඥාලාභීන් ඉන්න කාලේ නම් ඒ අයටත් ඕවා පෙන්නලා දුන්නා. ඒ වගේ අවස්ථා ගැන විශාඛා උපාසිකාවගේ හිටියා එක්තරා විදිහක සේවක පිරිසක් සේවිකාව පිරිසක්. මොන තාලින්වත් කිව්වට හිනා වෙනවා මිසක් ඔයවට කොළොප්පන් කරනවා මිසක්. ඔය ආධ්‍යාත්මික පැත්ත දේවල් පීන් පව් ගැන කියන ඒවා එකක්වත් පිළිගන්නේ. විශාඛාව උපාසිකාවත් කියන ගන්නේ ඔවුන් න් හිලා හිටන් හිනා වෙනවා කොළොප්පන් කරනවා. න් බාර ගන්නේ නෑ. දැන් එක අවස්ථාවක මොකද කරන්නේ? මේ දාසියවර සිය ගානක් මේ පිරිසත් අරගෙන ඉල්ලා බුදුරජාණන්

වහන්සේට ආවා. එදිලා ඔය කාරණය ඔය විදිහටම කිව්වා ස්වාමීනි. මුඩ කොච්චර කිව්වත් පිළිගන්නේ නෑනේ. පින්පව් ගැන පරලොවක් ගැන කොච්චර කිව්වත් පිළිගන්නේ. මම ඒකයි කිව්වා අභිඥාවින් ඉන්න තැන්ලදී ඕක හදලා දෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ අධිෂ්ඨානයක් කළා. අර මෙලෝ තියෙන වටපිටාව එහෙකුගුට එකෙන් නොපෙනිලා මේ ලෝක අන්ධකාර වෙලා ඔවුන්ට ගති ලක්ෂණයක් පහළ වෙලා පේන්න ඔවුන්ගේ මානසිකත්වයට අනුව හිටි ගමන් මුන් ඔක්කගම ඇස් අන්ධ වෙලා ගියාවා එකක් වුණා. එහෙකු පේන්නේ නෑහ ඉන්නේ කොහෙද කියලා පේන්නේ නැ. විශාල කරුවලක්. අර තියෙන මානසිකත්වයට අනුකූලව උපදින්න තියෙන දුගතිය ස්වභාවය මුන්ට පෙරුණා. ගති නිමිත්තක්. මහා බයකින් කෑ ගැහුවා පේරගන්න කියලා. ඊට පස්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේ අනුක්‍රමයෙන් බුද්ධ ශරීරයේ මවලා පෙන්නලා

මේකේ භයානකත්වය පෙන්නලා දෙනකොට න් ඊට පස්සේ ආයි හුන් කියන වචනයක් කිව්වේ නෑහ සම්පූර්ණ පිළිගත්තා. අන්න ඒ වගේ ඒක අභිඥාලාභීන්ට කරන්න පුළුවන් දෙයක්. මහාභිඥාලාභීන්ට සාමාන්‍ය අයට බැ. ඉතින් සාමාන්‍ය කෙනෙක් මේ වඩු අය කොහොම බේරාගන්නද ඉතින් යම් කාලෙක බුදුපියාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලෙක නම් ඒ වගේ යම්කිසි පංචාභිඥා අෂ්ඨ සමාපත්ත ලාභී ආදී මහර්ධිවාල තියෙන අය ඉන්න කාලයක නම් විවිධාකාර ක්‍රම වලින් ඕවා පෙන්නවා දෙනවා. පෙන්නවා දුන්නට පස්සේ ඒගොල්ලන්ගේ දෘෂ්ටිය අහක් වෙලා පළමුව විශ්වාසයක් ඇති වෙනවා අපි මේ සාමාන්‍යය කියලා නෙමෙයි මේ කතා කරන්නේ. මෙහෙම හැකියාවක්, මෙහෙම ඥානයක්, මෙහෙම බලයක් තියෙන අය සමඟ මේ අය කියන ඒවා බොරු නෙමෙයි සත්‍යයයි කියලා සම්පූර්ණ විශ්වාසයක් ඇති වෙනවා. එහෙම ඇති වුනාට පස්සේ අර මහා විනාශයට යන්න ගියේ විශාල පිරිසක් යහමගට එනවා. එතකොට මොකද වෙන්නේ? දස වස්තුක සම්මා දිට්ඨියේ පිහිටගන්න වාසනාව ලැබෙනවා. එතන පටන්ගෙන ඔවුන් පව් කරන්න කැමති නැතුව

යනවා. යහම මග පිළි අරගෙන යමගට එනවා. ඉතින් කරන්න දෙයක් නෑහ මේවා ඒය කාලෙක එහෙම අය හිටියා නම් අද මේ ඉන්න ජන සමාජයේ විශාල යහපතට හැරෙනවා. සමාජයේ අවවාසනාවක් වෙන්න ඕනේ එහන්න ඉතින් කරන්න දියන්න කාලවල ස්වභාවය වෙන්න පුළුවන්. කවදා හරි එහෙම උත්තමයන් වහන්සේලා ලෝකේ පහළ වුනා නම් අදත් මේවා හරියනවා මේවා සියල්ලටම කියලා කරලා හදන්න පුළුවන් අය ගොඩගන්න පුළුවන් අය නෙමෙයි. ඒක තේරුම් ගන්න.