Talk Arunodaya-32

තවත් මේ ප්‍රශ්නය ඉතින් මේකම තමයි දැන් මෙහෙම මේ ඉච්චරලත් කිව්වේ. දරුවන් සැමියා බිරිඳ ආදී වශයෙන්ම එකතු වෙලා හිටන් මුණ ගැහෙන්නේ සසර තියෙන මේ ගනුදෙනුව පියවා ගන්න කියන එකයි අහන. ඉතින් මේක තමා ප්‍රධාන හේතුව. දැන් මේ ගණුදුවක් නැත්නම් අපේ සම්බන්ධයක් නෑහ. එකෙන් එක්කෙනාට තියෙන සම්බන්ධය එන්නේ මේ ගනුදෙනුක සම්බන්ධතාවය මුල් කරගෙනයි. ඒ නිසා ඒක විවිද්ධ ක්‍රමයෙන් එන්නේ. මේ ගනුදෙනු කියලා කියන්නේ අපිට නොයෙක් ආකාරයෙන් උදව්වක් උපකාරයක් එබඳු ආකාරයෙන් හෝ කෙනෙක් කළොත් අපිත් ඒක ඒක බාර ගත්තා වාගේමකමක් ඉටු කරන්න ඕනේ අපි. ගත්ත නම් ගත්ත වාගෙම දෙන්නත් ඕනේ. ඒ ගනුදෙනුව පැහැර හැරියොත් එහෙම ධර්මතාවයෙන් ක්‍රමයක් යෙදෙනවා. කෙනෙක්ගේ යමක් අරගෙන ඔහුට දුන්නේ නැත්නම් ඒක ආපහු දීලා සමතුලිස භාවයට පත් කරන්න වේගයෙන් ක්‍රියාත්මක වීමක් වෙනවා.

ඒ නිසා ඒක ඔහුදින් දෙන්න ක්‍රමයක් හැදෙනවා. නොදී බැරිකමක්. ඉතින් ඒක බොහොම අමාරුවෙන් තේරුම් ගන්න ඕන අපි ඉස්සෙල්ලා කිව්ව විස්තරම තමයි මේ කියන්නේ. ඒනිසා භාර්යාව වශයෙන්, දරුවෝ වශයෙන්, ස්වාමීපයා වශයෙන් උපදින්න පුළුවන් ඔය දෙකටම ඉන් ගු දෙනුවල ස්වභාවය විවිධයි. වචනයකින් බැන්නොත් අපි කෙනෙකුට අපි ඔහුට ණය වුණා. අද අපි ණය දෙනවා කියලා හිතන්නේ එහෙම එකක් නෙමෙයි බොහෝම අල්ප මාත්‍ර පුංචි දේකට. කාගෙ හරි සල්ලි කීයක් හරි ඉල්ලගෙන දුන්නේ නැත්නම් ඒක තමයි අපි හිතයින්නේ ගනුදෙනුව කියලා. ගනුදෙනුව ඔටලා හුඟා ගැඹුරුයි. හිතෙන් කාට හරි අපි සාපයක් කළා නම් ඒකත් අපි ආපහු ගෙවන්න ඕනේ. ගෙවනඑකන් ඒකෙන් නිදහසක් වෙන්නේ නෑ. එහෙනම් මේ ලෝකේ වැඩි හරියක් අපි හිතේ සාප කරපුවා කොච්චරද? විවිධ අවස්ථාවල හිතෙන් සාප කරපුවා බොහොම

තදයි. ඒවට සම්පූර්ණ වන්දිගෙවන්න වෙනවා. එහෙනම් මෙත්තා සහගත හිතක් පතුරවන්න කිව්වේ අනන්ත සත්වයින්ට ඔය අනන්ත සත්වයින් අතරේ තමයි අපි හිතෙන් ශාප කරපු සියල්ලෝ ඉන්නේ. ඒකට ප්‍රතිකර්මය ලැබෙනවා ඔය ක්‍රමයට විවිධාප විවිධ අවස්ථාවල කරන ඇති ඕන තරම්. අපිට හුස්සල් නැති සෑම පුද්ගලයෙකුටම අපි මොනවෙන් හරි සාපයක් කරනවා. නොදකින් විතරක් කියලා කිව්වත් ඒකත් සාපයක්. බැන්නත් සාපයා. වචනයෝ කියවෙනවා. වචනයෙන් කියපුවා වචනයෙන්ම සුද්ධ කරගන්නත් ඕනේ. එහෙනම් වචනයෙන් කියපු ශාපය හඬගලා කර්මස්ථානයක් වඩලා හරි කමක් නෑහැ. ඒකත් සම්බන්ධ වෙනවා සුද්ධ කරන්න ක්‍රමයක්. එහෙමත් ඒටිය කරගන්න ඕනේ. කෙනෙකුට ගැහුවා. රිදෙව්වා ක්‍රියාත්මක වීමකින්.

එහෙනම් ඒකත් අපි කරපු ණය වීමක්. අපිට හිඳුම් කන්න වෙනවා. ගුටි කන්න වෙනවා. ඒකෙනම් මිදෙන්න බැ කවුද හරි. මෙන්න මේ ක්‍රම සියල්ල ගනුදෙනු. දැන් මේ ගනුදෙනු පියෙව්වේ නැත්නම් ධර්මතාවයෙන් ධර්මාධි කරණ කියලා කාටවත් පැත්ත ගත්තේ නැති ශක්තියක් තියෙනවා ස්වභාව ධර්මයේ අන්න ඒකට කොටු වෙනවා. කොටු වෙලා විවිධ ක්‍රමවලින් දරුව වෙලා එනවා, දෙමව්පිය වෙලා එනවා. ඔහොම සම්බන්ධයක් ඇති වෙනවා කොයි තාලයකෙන් හරි. ඇතිවීලා අර ණය ගනදිනව පිය වෙන්නේ මොකෙන්ද කළේ? ඒ ජාතියම පියවෙන ක්‍රමයක් යදෙනවා. බැන්න නම් බැුම් වලින් තමයි ඒක පියවන්න වෙන්නේ. අපි කාට හරි වැන වැඩකාරයෙකුට එකත් බැවක දැන් මේ වැනපකට අපිට වන්දිගෙවන්න එනවා වැඩකාරයෙක් වෙලා කවදා හරි අපි පැරණි කතාවක් තියෙනවා මේ රජ්ජු මාලලා කියලා එක්කෙනෙක් කියන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ හිටපු කාලේ.

ඒක තැන තියගේ දාසියක්. රජ්ජුමාලා කියන්නේ. ඒ ස්වාමීවට කොච්චර හරි පෙන්නන්න බැරි ඒ දාසියමයි. දැක්ක දැක තැන වයිනවා. ගහනවා. මොකද දාසියෝ ගිහිල්ලා කියන්නේ පැනලා යන්න බැහැ කාගේ මි තාත්තයෙක් හොයාගෙන යන්න එහෙම පිළිසරණක් නෑහ. දාසයෝ දසය කියලා ඉස්සර හිටියා එහෙම පිරිසක්. ඒ අනුන්ගේ වහල් යම්කිසි ස්වාමිදුවකට දාසියක් වුණා කියලා කියන්නේ ඒ ස්වාමී කියන සියලු දේවල් කරන්න ඕනේ. එතකොට රෑ 12 වෙනකම් බුදින්න බැහැ බලලා අපි අද පටන් කිව්වොත් රැ වෙනකම් බුධි වෙන්න බැහැම තමයි ඉතින්. ආය ගැහුවා කියලා ගිහිල්ලා මානව හිමිකන් මෙහෙම ඉිල්ලා නඩු දාන්න බැ කවදාවත් ගිහිල්ලා. ලකුණකුත් කොඩලා තියෙන්නේ මේ අහවල් එක්කෙනාගේ දාසියන්ගේ මෙන්න මේ ලකුණ තියෙනවා. ඒක රජේෙත් තියෙනවා සටහන් වෙලා. දාසටම තමයි දඬුවන් හම්බි දාලා ගියොත්. මෙහෙම ක්‍රමයක්. ඉතින් මොකද කරන්නේ අල්ලලා කොණඩේ කැපුවා.

කොණෙන් අල්ලලා ගහනකොට කොණෙන් අල්ලලා ගහන හින්දා ඒ තැනක් තිය මොකද කරන්නේ? කොණඩේ තිබුණේ ගහන්නේ කියලා කැපුවා කොණඩේ. ආ කොණඩේ කපලා බේරෙන්නද හදන්නේ කියලා? බෙල්ලට වැලක් දාලා හිටන් රැහැනක් දාලා ගැටයක් ඇහුවා ගලවන්න බැරි වෙද ගලවන්න අන පැනෙව්වා. තෝ ගලවන්නේ එහෙම නෑ කියලා. දැන් කරන්න දෙයක් නෑ මේ රෑණෙන් අල්ලගෙන ගහනවා. එච්චර කොණෙන් අල්ලගෙන තැලුවා. දැන් අර බෙල්ලට දාලා තියෙන් රෑනෙන් අල්ලගෙන ඒ හටහැට ස්ලනවා. දැන් මේ සිද්ධිය මුල් වෙලා හිටන් අන්තිට මැරෙන්න ගියා. සියදිවි හානි කරගන්න අර රෑනේම බෙල්ල වැල් දාගෙන මැරෙන්න මේ කාරණය බුදුරජාණන් වහන්සේ බුදු ඇසින් දැකලා. ඒ වගේ මේ තැනදි සෝතාපන්න වෙන්න හේතු වාසනාවකුත් තියෙන කෙනෙක් බව දැකලා. ඒ මොහොතේ දේශනා කරපු එක ධර්මයක් අහලා සෝවාන් ඵලයට පත්වුණා. අර ඉවසීමේ හැකියාව වටිනාකම සියල්ල වැටහුණයි බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනා කරපු දහම අහනකොට

කරන දෙයක් මීට පස්සේ ඕන දෙයක් කරපු මගේ ස්වාමිදුවට කෙස් ගහකවත් මම හිතන දෙෙන දෙයක් කියන්නෙත් නෑහැ. හිතන්නෙත් නෑහ. මට වෙන දෙයක් වෙච්චා කියලා චිත්ත ප්‍රසාදයෙන් වතුරත් අරගෙන ගියයි කියලා කියනවා. යනකොට අර තැරති හම්බ වෙලා. තෝ කවදාවත් නැතුව මොකද බොහොම හිනා වෙලා සන්තෝසයෙන් ඉන්නේ කියලා අහනවා. අර තමන්ගේ ස්වාමි දුවච සිද්ධිය කිව්වා. අන්න ඒ පාපය එදා ගෙවිලා ගියා. ඒකට හේතුවක් තියෙනවා ඊට එහා බුද්ධාන්තරයක. ඒ රජ්ජුමාලා කියන්නේ සිටුවරියා. ඒ රජ්ජුමාලා කියන සිටුවරියට හිටියා දාසියක්. ඒ දාසය තමයි මේ කාලේ හිටපු සිටුරුව. අර රජ්ජුමාලා හිටියේ ඒ සිටුදුවගේ දාසියක් වශයෙන් දැන් මේ සැරේ. එදා රජ්ජුමාරා කියන එක්කෙනා එදා සිටුදුවක්. දැන් ඉන්න සිටුදුව එදා එයාගේ දාසියක්. ඔය විදිහම දුක් කරදර දෙනකොට එයා එක්තරහ

පින් දහම පිරිසක් කළා. අරවාසගෙන. හැබැයි ඒකේ එක්තරා දැඩි පැතමකුත් තිබුණා. මේ කරන පුණ්‍ය ශක්තියෙන් කවදා හරි? මට අද ගහන ස්වාමිදුව දාසියක් වෙන්න ඕනේ. මේ පින්සක්තින් මම සිටුවරියක් වෙන්න ඕනේ. එහෙම පින් කළා. හැබැයි පැතුම ඒ විදිහටම ඉෂ්ට වුණා. අන්න එහෙම තමයි රජ්ජුමාලා දාසිය අක් වෙලා හරි තැනත්ත ඊළඟම උපන්නේ. දැන් මේකේ ලස්සන පේනවා මේ ගනුදෙනු යන හැටි. වචනේ ගනුදෙනුව පවා කොච්චර දුර යනවද? මෙහෙම ක්‍රමවේද තියෙනවා. ඉතින් ඒ නිසා ඔය එක අවස්ථාව තියෙනවා ඔය එක්තරා මව් කෙනෙක් සහ දුවේ පල් පූජා කරන්න ගිහිල්ලා වෙච්ච සිද්ධියක් ගැන ඒ සැවල කියලා අම්මට අම්මා කිව්වා අර මොකෝන කරන්නට ඉස්සෙල්ලා මල් පූජා කරලා යක උඹා සැඩවලඩියක්ද කියලා. මෙහෙම අහපු කතාව මම නෙමෙයි උඹයි සැවුලේ කියලා අම්මලා දොස් කිව්වා. නමුත් කතාවයින් ඉවරයි. නමුත් බොහෝ කාලෙකට පස්සේ අර කියන විදිහටම

සැඩල් කුලයක උපන්නා. අර සැලලි සැඩලි කියාගත්ත එක පල දුන්න හැටි දෙන්නට ලෝක සම්මතයේ දුක් විඳින ඒ වගේම නීච වෙන කුලයක ගිහිල්ලා අර කියන වචනයට විපාක විඳින්න සිද්ධ වුණා. එක වචනයට කොච්චර කල් විපාක විඳින්න ඕනැද? දැන් මේක තමයි අපි දකින්න ඕනේ. ඒතරම් භයානකයි. සසර ස්වභාවය. ඉතින් දැකලා හිටම් අපි ඕක සුද්ධ කරගන්න ඕනේ හැකි තරම් දුරට මේ අන්‍ය සම්බන්ධයන් හැම දෙයක්ම අපි ගෙවලා ඉවර කරගන්න බලන්න. මේක ගෙවලා ඉවර කරන්න බැහ නිකන්. මේ ශාසන ආශිර්වාදය ශාසන චිත්ත ප්‍රසාදයේ අනන්ත අප්‍රමාණ පුණ්‍ය ගංගා කුසල ගංගා වාගේ. ධර්මාවබෝධයක් ලබාගෙන ලබන්නා වූ ධර්මඥානයේ මාත්‍රයක් හරි පහළ වුනා නම්. ඒ පහළ වීම නිසා බෞද්ධත්වය වටිනාකම දැක්කා නම් ඒ ගුණේ පිහිටිය කෙනෙක් ඉන්නවා නම් සෝවාන් මාර්ග අනුගාමික ඵලලාභී කියන මෙතන පටන් ගෙන ඒ අෂ්ටාරි පුද්ගලත්වය

උන්වහන්සේලාට ඇතිවෙන්න සිතුවිල්ලක් ආාවත් ඒ සිතුවිල්ල පුණ්‍ය ගංගාවක් කුසල ගංගාවක් එනවා. ප්‍රමාණ කරන්න මිමි නෑහ. මෙන්න මෙච්චර පිනක් මේක කියලා කියන්න බැහ උන්වහන්සේලාට ඇති වෙන චිත්ත ප්‍රසාද අන්න ඒ පඳු ප්‍රසාදියක් අරන් තමයි අනුමෝදන් කරන්නේ අප්‍රමාණ ලෝක සත්වයින්ට මම මේ ඇස කරගත්ත චිත්ත ප්‍රසාදය විහිදිලා පැතිරිලා සුඛිතමු වේවා. මගේ යමෙකුට අවඩක් අසාධාරණයක් වරදක් ප්‍රමාදෝෂයක් වුනානම් අද මේ මහා ආශිර්වාදය වන්දිඳියක් වශයෙන් ගිවිලා මාත් නිදහස් වෙලා ඔහුන්ටත් යහපත වේවා. මෙන්න මේ ආදී වශයෙන් මේ කියන්නේ මොකක්ද? ඔය කියන ණයගෙවලා නිදහස් වෙන ක්‍රමය ඔන්න ඔයටිය කරගෙන ගියොත් කොතනකවත් ඉපදිලා හිටා මතුවට ඔය ජාතියේ දුක් අරදර ගෙවන්න තිබුන මගත් එනම් ඒක නිදහස් වෙනවා. ඒකයි කාරණී. ඉතින් ඒක තෝරාගන්න ඕනේ. මෙන්න මෙහෙම ක්‍රමයක් තියෙන්නේ. ඒ නිසා මේ දිමාව්පිය දරුවෝ ආදී වශයෙන් එක්කෙනෙකුට විතරක් මේක පටරවන්න යන්න එපා. තමන් දකින්න ඕනේ මේ හැම එහකටම හේතුවක් තියෙනවා. තමුනුත් කවදා හරි මේ ජාතිය කො කරලා තියෙනවා. ඒ ජාතියේ අන් දුක් කරදර දීලා තියෙනවා.

දීපුවා තමයි මටත් මේ කැරී කැර එන්නේ කියලා පළමු ඒක හිතන්න ඕනේ. ඒ මම සූදානාව වෙනවා කියන වචනය අරගෙන මම නම් කාටවත් කරදර කරලා නැහැ. මටම තමයි මුමේ කරදර හේ නාත ගහන්න ැමුණට කියලා කිව්වොත් එහෙම වැඩේ හරියන්නේ නැහැ. දහම් මගක් වැහිලා යනවා. සාපයක් තවත් නැගෙනවා. සසර ගමනක් හැදෙනවා මිසක් සසර නිවීමක් නම් එන්නේ නෑ. ඉතින් ඕක හොඳට තේරුම් අරගන්න ඕනේ. අපි යමෙකු අපි කරදර එනවා නම් කවදා හරි අපි අපෙන් කාට හරි කරදර ඒ වගේම වෙලා තියෙනවා. ඒවය විපාකය තමයි අපි කරා එන්නේ. ඉතින් ඕක හොඳට තෝරගන්න ඕනේ. T