Waharaka Dhamma
Arunodaya-43

Talk Arunodaya-43

This text was made from YouTube automatic captions and may contain mistakes. To suggest a correction, click the line, then ✎ under “This line” on the right.This text was made from YouTube automatic captions and may contain mistakes. To suggest a correction, tap the line, then ✎ below.

තවත් මේ ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා මේ කොඩි වින හූනියම් ආදී දේවල් වලට ලක්වෙලා කෙනෙක් මිය ගියහම එම බන්ධන වලට අසුලා අමනුස්සයින් වශයෙන් සිටිනවද කියලයි අහන්නේ ඒවට මොකද යන්න බැරුව කොටු වෙලා විදිහට එහෙනම් මේ අය එයින් මුදවන්න මොනවද කරන්න පුළුවන් කියලත් මේ ප්‍රශ්නයක් අහනවා මෙහෙම දෙයක් තියෙනවා මේ ගුප්ත ලෝකේ නැතුව නෙමෙයි. හැබැයි ඒක තියෙන්නේ කර්ම වේගයක් විඳවන්නම තියෙනවා නම් තමා. යම්කිසි මනුස්සයා අත්බැවක ඉන්නකොට ඔය ගුප්ත විද්‍යා කියන ඒවාය තියෙනවා ක්‍රමයක්. පිටින්පියේ නෙමෙයි මස් ලේකය නෙමෙයි. ඒවයෙන් කම්පනය කරන්නේ, හොල්ලන්නේ විවිධාඛර භේදයන්ට පත් කරන්නේ. කර්ම චිත්ත කියන දෙකෙන් හටගත්ත කායිකත්වයක් තියෙනවා සූක්ෂම කායිකත්වයක්.

ඔය මන්ත්‍ර සිද්ධි ආදී දේවල් අරගෙන අනුට වින කරන හෙන ගහපන් කියන වචනයක් හරි කිව්වත් ඒ කියන ඒවා. ඒවා මුල් කරගෙන ඇතිවෙනවා අන්න අර කියන ශාපක කරන මානසිකත්වයේදී චිත්ත කිරණක් එයාගෙනු. ඒවා විහිදෙනවා. සමහර වෙලාවට යම්කිසි ආකාරයෙන් අක්ෂර ශාස්ත්‍ර දන්න ඒ ශාස්ත්‍ර විදිලින් හදනවා ඒවයෙන් බැඳෙන හිරවෙන විදිහට අක්ෂර ගන පිහිටෝලා මන්තර කියලා කියන ජාතියක්. එවන් ලෝකවල ඉන්නවා නම් යම්කිසි විදියක දුෂ්ඨා අමනුස්ස ආදී කොට්ඨාස ඒ අය ගෙන්නලා ඇදලා. ඒ අයත් අර මානසිකත්වයක් ඇති පුද්ගලයින්ගේ ශරීරයේ තිබෙන අර සූක්ෂම කාන්දම් ශරීර ස්වභාවයට බඳිලා හිරවා. එහෙම ක්‍රමයක් තියෙනවා ඒක පේන්නේ නෑ භෞතික ලෝකයේ.

එහෙම වුනොත් මොකද වෙන්නේ? කර්ම ශක්තියට සුකුලක් දුන්නා වෙනවා බාහිර ලෝකෙන්. උපතම්භක කර්ම උපපීලක පෙරන්න බලනවා. අන්න ඒවට ආධාරයක් එනවා අර බාහිර ලෝකයේ ඔය අන්තරල මන්ත්‍ර ශාස්ත්‍ර දරනත් පුද්ගලයෝ කරන අනවින දේවල්. ඒ වගේම සමහර ඒවා තියෙනවා. අපි හිතන්නේ නැතුව අපේ වාසියට අනුන්ට අවැඩ කරනවා. සමහර රටේ අපි කරන අවැඩ නිසා ප්‍රතිඵල වශයෙන් කෙනෙක්ගේ රස්සා නැති වෙන්න පුළුවන්. අතපය කැඩෙන්න පුළුවන්, හානි වෙන්න පුළුවන්. විවිධ ලෙඩ රෝග ආබාධයන්ට ලක්වෙන්න පුළුවන්. ඒ වගේ දේවල් අපි විසින් කෙරුවොත් එහෙම සමහරට ඒ පුද්ගලයා හෝ ඔ පුද්ගලයාගේ ළඟම ඉන්න මව්වරු පියවරු මේ ආදී වශයෙන් ඥාතීන් භාර්යාව දරුවෝ සාප කරනවා මහා හයියෙන් හරි වේදනාවකින්.

මවු සාප කරන්න පුළුවන් මට හිටිය එකම පුතයි මේක මේ පුතාට කරපු අසාධාරණයට එහෙනම් හතම ගහන්න ඕනෑ මේ කරපු යවන්ට ගිහිල්ලා මෙහෙම පපුවේ අත ගහගෙන සාප කරනවා. මොනවා හරි කරදරයක් කළොත් වෙන දෙයක් ඔය කියන්නේ. අන්න එහෙම කරුවොත් එහෙම සෙල්ලක් නෙමෙයි. අර කොඩ විනයට වැඩිය වේගයෙන් දුවනවා ශක්තිය දුවලා හිටන් අර කරපු අපරාධකරුවන්ට ඇසුරේ පිහිටනවා. ඔහුගේ ශක්තිය දුබල වෙන වෙලාවක් එනවා. ඒ වෙලාවට අර ශක්තිය බදාගන්නවා ගිහිල්ලා. ශාප ශක්තියක්. ඕකට වදින්න ඕනේ හෙන ගහන්න ඕන. ලේ බල යන්න ඕනේ කරපු අමාරුවට ඕකගේ අතපායක ඇලෙන්න ඕනේ මෙහෙම කියනකොට අර ශක්ති විශේෂ ගිහිල්ලා පිහිටනවා. අර මන්තර වාගේම තමා. හැබැයි සෙල්ලක් නෙමෙයි. තමන් කරපු එකට විපාක වශයෙන් එන්න රුලක් දුන්නොත් ඒක ඉක්මන් කරලා විපාකයක් එන්න හේතුවකුත්

වඑනවා. කරපු දේට. තමන් කළ කර්මයට විපාකය ආසන්නව ළඟ ළඟ මැදලා එනවා ඒ වගේ දේවල් උපතම්භක ලබලා. ඒ වෙලාවටත් මොකද වෙන්නේ ටික කාලයක් යනකොට ඒ කය ඇසුරු කරගෙන තිබෙන ඒකේ කොපියක් වශයෙන් තියෙන මේ මස්ලේ කය ඒකෙන් පෙන්නපු ස්වභාවයට එනවා. සමහර වටලාට ඉස්සෙල්ලා පිළිකාව වෙනවා. අර සූක්ෂම කායිකත්වයේ ඒක පේන්නේ නෑ දිවසක් වැනිඑහෙකට නම් පේනවා. සමහර වෙලාවට ඒක හොඳේ එක තෙනක ගෙඩියක් එන්න පුළුවන්. මොලේ ගෙඩියක් එන්න පුළුවන්. එහෙම දේවල් තියෙනවා. සමහර වෙලාවට අපි දැකපුවා පෙන්නපුවත් තියෙනවා එහෙම අවස්ථාව. එහෙම උපාසක මහත්තයෙක් මම දන්නවා දැන් හිටියා.

ඒ කියන්න සූසුත් නෑහ. ඔතුමාට සමහරලාට අතීතයේ තිබ වුනාම දුක ඇති වෙන්නත් පුළුවන්. නමුත් මේ වගේ අවස්ථාවලට නොකියත් බෑ. ඒ මව් කෙනෙකුට දුකක් ඇති වෙන්න කරදරයක් වෙනවට කියනවා නෙමෙයි. සිද්ධ වුන දෙයක්. ඇහැක අමාරුවක් තිබුණා. මේ තිබිච්ච ඇහේ අමාරුව නිසා ඇහැ ළඟ පොඩි ඉන්න වාගේ ඇවිදිලා කල් ගිහිල්ලා ඒ ඇහැ නාක් වුණා. ඊට පස්සේ දවසක් මම යොමු කරලා බැලුවා අවස්ථාවක් තිබුණා. මට පේනවා ඇහැ ඇතුලේ කර්මජ පනු පිරීම් එකෙක්වත් නෑ. ඒ උතාට මම කිව්වා. මෙන්න මෙහෙම දෙයක් නම්

මට පේනවා. කොහොමත් ඇහැ පරිස්සන් කරගන්න සතුන්ගෙන් කියලා. මැස්සන්ගෙන් එහෙම පරිසම් කරන්න දෙයක් නෑ බලනකොට පනුව හැදිච්ච හැටි දන්නේ නෑ. ඇහේ කැක්කුම හැදිලා ඉස්පිරිතාල ගිහින් බලනකොට ඇහැ ඇතුලේ පනුව. ඇහැ ගලවන්න සිද්ධ වුණා අහක් වෙලා සුද්ධ කරලම දැම්මා. ඒකට හේතුවක්කුත් මම දැකලා කිව්වා. පෙර අත්බැවක ඒ මව් මේ කරාටි සූර්ය කෙනෙක් සටන්කාමි ඒ ක්‍රමයක් තිබුණා කවුරු හරි රටනුවට ආවොත් එහෙම එල්ල කරලා හරියට ඇඟිලි දෙකක් දික් කරලා ඇස් දෙකට අයිනවා. එක්කෝ එක ඇහැකට අයිනවා. ඒ සටන් ක්‍රමය හැටි. ඉස්සර තිබ්ච

ක්‍රමයක්. මේ මව් ඒ කාලෙක අන්න එහෙම සටන්ාමී ඉස්ත්‍රියක් වෙලා හිටිය කාලය. හතුරු තැනක් තියකුට එක ඇහැකට ඇන්නා. ඇ කන වෙන්න. එදා කරපු කර්ම වේගයයි මේ විදිහට ඇවිදිලද? ඔහොම ඵල දෙන්න කියලා මේ විස්තරය ආවා සමාධියට ඉතින් ඒ පුතාම මොකද කරන්නේ අම්මට ගිහින් කිව්වා. ඔන්න කතාවද මම කාගේවත් ැස් වලට අයිනේ. නෑ නෑ දැන් නෙමෙයි ඉස්සර වෙච්ච එකක්. ඉස්සර තියා කොයි කාලෙවත් ඔහොම බහිල්ලෝ මම කරන්නේ නැහ. අම්මා එහෙම කතාවක් කිව්වා. ඒ දවස් වලට ජේපී ප්‍රශ්න තිබුන කාලේ. ගෙවල් වල ඇතුල ඉඳලා හිටන් ජනේලයක් ඇහැ ඇරලා අයටන් කාට එකුතු කරන්න එනවා. මේ සිද්ධිය කියන කිව්වා මගේ අයටනටි කාඩිය ගෙනියන්න ආව ජනේර ඇරලා චුක් ගාලට අයිනවා කිව්වා.

මම ඒක ඇදිලා කිව්වා සසර තිබවිච්ච ගතිය මතුවෙලා එන හැටි කතාව ආපු හැටි. එහෙනම් සසර පුරුද්ද තමයි ඒ කියවුනේ. මේයත් බැවේ ඇහැට අයින් එහෙම ක්‍රමයක් දැනගෙන හිටියේ නැහ. එහෙම සටන් ක්‍රමයක් පුරුදු කරපු කෙනෙක් නෙමෙයි. අන්න ඒකයි මම කිව්වේ එහෙම දේවල් කැරකිලා එන හැටිය ඔය. සංසාරගතව තමන් කෙනෙකුට අයහපතක් කළොත් ඒ කර්ම වේගයක් වශයෙන් කැරකිලා තමන්ට එනවා. ඒවා විඳින්න සිද්ධ වෙනවා. අපි නොහිත වූ විදිහට. සමහර වෙලාවට ඒ ශාප කරනකොට ශාප වලට හේතු තියෙනවා. කෙනෙකුට කෙනෙක් යම් අපරාධයක් කළොත් ඒ සාපය ලබන්න හෝ හේතුකාරයෙක් වෙනවා. අන්න එහෙම වෙලාවට ඒ සාපේ ලබනවා. සමහරට මව් ඉන්නවා.

ඒක දරුවෙක් හෝ ඉන්නවා සලකන්න. කොයි කාලෙක හරි? මොනවාහරි ආපදාවක් කරනවා ඒ දරුවාට මරලා දානවා. අර මව් මොකද කරන්නේ? පපුවට අතින් ගහගන්නවා, දැවෙනවා, පෙරිලෙනවා, සාප කරනවා එහෙන හතම ගහන්න ඕනේ නැ මගේ දරුවන්ට කරදර කරපු එකාට ඕකට නම් යහතින් ඉන්න හම්බ වෙන්න එපා. මේ මහ පොළොවේ පය ගහලා ඉන්න හම්බවෙන්න නම් එපා දෙයියරේ දෙයියහදුරුවන කියලා ඔහොම කිය කියන කියානවා. මහා සෝක සංවේගයකින් පිට කරන වචන. මාත්‍රයක් මාත්‍රයක් ගානේ මහා ගින්දරක්වා වාගේ. විෂ ශක්තියක් විහිදෙනවා. ඒ ශක්තිය ගිහිල්ලා අර සාප කරපු පුද්ගලයා කියන්නේ අර දරු දරුවාට ගහපු මරපු පුද්ගලයාට ඒක ගිහින් පිහිටනවා. අපිට නොපෙන්න පැත්තක්. මෙන්න මේ වෙලාවට සමහර වෙලාවට ගෙවල් දොරවල් වල ඉන්න බැරුව යනවා. පිස්සු හැදෙනවා.

කිව්වට කරන්න දෙයක් නෑහ නොකියා බැහ. දැන් ඔය මේ කාලේ හමුදාවල එහෙම එන්න අය අපි කොච්චර ඔලුව පාත් කරලා හිටියා තවන්කව හිතුවොත් එහෙම ඒ අය කරන්න දෙයක් නෑහැ. රට හට පාලනය කරලා බේරගන්න හරි කී දෙනෙකුට පහර දුන්නවද කියලා. තම තමන්ටම හිතෙනවා. බැලුව ටිය කාලයක් ගියාට පස්සේ මනසේ හැටි තමන්ටම තේරෙනවා. මහා වික්ෂිපිතතාවයක්. සමහර අය මනුස්සයට හිංගි හිංසා කරනවා මරනවා. හිරේ විලංගුව ඉඳලා හිටන් බේරිලා ආවා කිව්වත් නිදහස් වෙලා ආවා කිව්වත් මනස විකෘති එක්තරහ මානසික විකෘතිය හැමදාම පෙළෙනවා. මේවා දකින්න තියෙන අත්දැකීම් මොකද වෙන්නේ? අර සාප ලද්ද වෙනවා. අනික් අය කරන ශාප ඇදලා හේතුකාරයෝ වෙනවා. ඊළඟ අත්බැවක ඵල දෙන්න තියෙන මහා කර්ම වේගයන්ට මේ අද්වැයෙන් ප්‍රවෘත්ති විපාක

වශයෙන් අර වගේ මානසික විකෘතිය ඇතිවෙන්න පිස්සවගේ එහෙම මෙහෙ දුවන්න සිද්ධ වෙන්න ඕවාගේ දේවල් වලට මෙලවදිමත් ඉපාගෙනයට කරගහන්න සිද්ධ වෙනවා. ඉතින් මෙහෙම දේවල් අපි ඉස්සෙල්ලා දැනුවත් වෙන්න ඕනේ. එහෙම දැනුවත් වුනාට පස්සේ අපිම අනුන්ට කරපු යම්කිසි කැනහිම් තියෙනවා. ඒවට විපාක වශයෙන්ම අපිට කාට හරි හි කවට හරි කොඩි විනයක් හරි කොරන්න හිතෙනවා. දියනුවට පහර ගහන්න හිතෙනවා. එහෙම දේවලුත් වෙනවා. ඒකෙන් අනොඩ වින කියන ඒවා කෙරිලා ඒවට බැඳින්න සිද්ධ වෙනවා. අර වගේ සාප ලද්ද වුනොත් එහෙම ඒ ශාපයන්ට පල දෙනකනුත් බොහෝ කාලයක් ඉන්න සිද්ධ වෙනවා. එහෙම ක්‍රමවේද පැරණි කතාවක් මම ඇහුවා.

සඟරාවක තිබුණ විස්තරයක් ඉතින් මම ඇ දැක් එකක් නෙමෙයි ඒ විදිහට නම්. නමුත් ඒක ඇත්ත තිබුණ බව යොමු කරපු අවස්ථාවක පෙනෙන්න තිබුණා. එක මව් කෙනෙක්. ගේ හිටපු එකම පුතේ. යම්කිසි මේ වළව් පරපුරක පිරිසක් විසින් මැරුවා. ඒ මැරුවාට පස්සේ මව් ශාපයක් කළා. මා සාපයක්. ඒ සාප කෙලේ මොකද? දාපු නඩුවෙන් පැරැදුනා. බලකමල දිනුවා. හැබැයි මව් පැරදුනට නිකන් හිටියේ නැහ. සත්ය ඒකාන්තයෙන්ම මගේ පුතා මරපුන්ට පරම්පරාවට ඔහුගේ හත්මුතු පරම්පරාවට පල දෙනවා. හෙන ගහනවා සාපෙනවා කියලා එතනදිම ශාප කළා. කවුරුවත් ගණන් ගත්තේ නැහ.

නමුත් ඒ දරුවාට අර මරාපු කෙනාගේ දරුවාට අවුරුදු 20ක් වෙනවා වෙනකොට හටියටම කොද මේ ළමයා වඩනකොට අවුරුදු 20ක්. දරුවට අවුරුදු 20 වෙනකොට තාත්තා හිටි ගා මලා. එයා තමයි අර කටයුත්ත කරපු එක්කනක්. ඊට පස්සේ මොකද කරගන්න අර දරුවා විවාහ වෙලා. එයාට දරුවෙක් කූපන්නා. ඒ දරුවාට හරියට 20 එන දවසේ එයා මලා. දරුවා නෙමෙයි. දරුවාගේ පියා. දෙවෙනි පරපුරත් ඉවරක්. ඒ දරුවා විවාහ වෙලා එයාටත් දරුවෙක් හම්බ වුණා. අවුරුදු 20 වෙලා ඒ දරුවට 20 එන දවසේ හරියටම ඒ පුද්ගලයාත් මලා. පරම්පරා තුනක් ඉවරයි. හතරවෙනි පරම්පරාවට එනකොට මේ මෑත කාලයක්. දැන් පුතාට අවුරුදු එයාගේ පුතාට අවුරුදු

19යි 20 ඔන්න මෙන්න කියලා. මෙයා මානසිකත්වයෙන් හොඳටම වැටුනා එදාට ි මම ඉවරයි තමා කියලා. ඊට පස්සේ විශේෂඥ වෛද්‍යවරයෙක් හම්බවෙන්න ගියා. ඒ විශේෂඥත් වෛද්‍යවරයා මෙයාට යම්කිසි උපක්‍රමයකින් මේ මානසිකත්වයක් හදන්න. ඒ වෙලාවට එයා මෙහෙ ඉන්න මම මරණයෙන් බේරාගන්නවා. එහෙම කියලා ඉවරලා එයාට හොරෙන් අර දරු ම අර පියා මරාපු වෙලාවට එනකොට රෑ 12ට මරලා තියෙන්නේ. දැන් මොකද කරන්නේ? අර බිත්තියරු ලෝසුවේ කල්තියා හදලා තිබ්පා පැයභාගයක් අඩුවෙන්. දැන් 11 හමාර වෙනකොට 12යි. දැන් අර පුද්ගලයා තියාගෙන අර මනෝ වෛද්‍යවරයක සාකච්ඡා කර කර ඉන්නවා වෙන්නේ නෑ. තත්ත්වය මේකයි කියලා. හොරුල්ලෝසුව දිහා බල්ලාරයා කියනවා. තව පැය

භාග්‍යයි කවුරු කිව්වත් මම මැ මැරෙනවා. ඒක නම් වළක්කන්න ඔබතුමාට බෑ කියලා අරට කියනකොට එයාට හිනා. මොකද දැන් අර වෙලාව පැනලා ඉවරයි. අර එයා බලා ඉන්නවා 12 වෙනකන්. හැබැයි මෙයා මලේ නෑ. පැය කාල විතර ගියාට පස්සේ කියනවා. ඔබේ හිතේ තිබිච්ච ප්‍රශ්නය නෙ ඔය මැරුණේ. මැරෙන්න හැදුවේ. නමුත් දැන් 12 කාලා ඉන්නේ. ඒ කියන්නේ ඒ කියන්නේ මම පැය භාගයක් ආපසට කරකොලා තිබ්බේ. එහෙ මොනවද මම බේරුණාද? එහෙනම් එහෙනම් මේක මානසිකත්වයට බලයක් වෙන්න ඕනේ එහෙනම් දැන් මට ලොකු දෙයක් කියලා ඉන්නකොට මෑත කාලෙක කෝල් එකක් ආවා. මොකක්ද බලකුවහම අර අවුරුදු 20 පිරන දවසේ 20 පිරණ වෙලාවේ ඒ පුතා මැරිලා ඒ වෙලාවේ. අර සාපියා ගිය හැටි.

දැන් මෙන්න මෙහෙම දේවල් තියෙනවා. තොප හත්මුතු පරම්පරාවට හෙන ගැහිලා ඵලයන් කියලා සාප කරන ඒවා තියෙනවා. තාප බලවත් නම් එහෙම එබඳු හෙන වදින්න සුදුස්සවම තමයි අර හත්මුතු පරලම්පරාව වෙනකන්ම පුත්තු වෙලා උපදින්නේ. කොහේ හරි එබඳු කර්මයට කරගහන්න තියෙන එක ඉන්නවා නම් එහෙම කෙනෙක් දරුවා වෙලා උපදිනවා. අර කර්ම වේගය ශාපයට ඒක ලක් වෙනවා. මෙන්න මෙහෙම ක්‍රමයක් තියෙනවා. ඒක තමයි කිව්වේ අන්න එහෙම සාපොලින් නිදහස් වෙන්න අපිට වෙන කරන්න දෙයක් නෑ. වෙච්ච ඒවට මොනවා කරන්නද? හැබැයි දැන් එක දෙයක් තියෙනවා මේ ඔක්කොම විස්තර කරන්නේ මොකටද? එහෙම ලෝක ස්වභාවයක් මේ අපිට නොපෙන්න ගුප්ත පැත්තේ තියෙනවා කියලා දැනගන්න. බොරු නොවන සත්‍ය කරුණු වලින් පෙන්නන්නෙත් ඒකයි. දැන් අපි ගත යුතු පියවරක් තියෙන්නේ මොනවද වෙන කරන්න කිසිම දෙයක් නෑ. හැබැයි මගෙන් නම් දසා අකුසලයකට හේතු වෙන්නා වූ පාපයක්

කෙනෙකුට දැවෙන තැවෙන දෙයක් මගේ ජීවිතයට කිසි දවසක මිම්මනතනම් කරන්නේ නෑ. මෙතන පටන් කරන්නේ නෑ. දැඩි අධිෂ්ඨානයක් ඇති කරගන්නවා. ඒවා මහා අපරාධ බව දකිනවා. මෙහෙම අපරාධ කරපු ඒවා සංසාරේ කොච්චරද? එහෙම සසර ගමනක් තුළ කවුරු වෙන්නද? මොන හොඳ කෙනෙක් වෙන්න පතන්නද? මොන සැප සම්පත් පදපතා මේකේ ඉන්න හදන්නද? කරපු අප්‍රමාණ පව්කම් කොයි මොහොතේ පලීලා මොන විදිහේ නෙඩ රෝග හදයිද? අතය කඩයිද? මරා තමයිද? ඒ විදිහට එයිද? දන්න නැ. එන්න පුළුවන්. එහෙම අසාර හිස් ලෝකෙක මොන සම්පත් පතපතා ඉන්නද වැඩක් නෑ නිවන් අවබෝධ කරගන්න අත්‍ය එයාවේම කරන්න ඕන කටයුතු කියලා. ධර්මාවබෝධයක් ලබාගෙන ඒ මගට වහින්න ඕනේ. ඉතින් ඒ මගට බැත් අර තමන් කරපුවට වන්දිගෙවන්නේ කොහොමද? හැබැයි වන්දිගෙවන්න හේතු වෙන කිසි කෙනෙකුට හිංගියක් හිංසාවක් මණන් කරන්නේ නෑ ජීවිතයේ

හේතුව රකින මානසිකත්වයක් දැන් තමන්ට ලැබුණා. අන්න ඒ මානසිකත්වයේ ශක්තිය නම් වන්දිගෙවන්න වටිනවා. තමන්ට ලැබුණු ශක්තියක්. ධර්මය දැකලා අහලා සත්‍යය තුළින් ගොඩනැගුණ දෙයක්. මානසිකත්වය සුද්ධ මානසිකත්වයක්. අන්න ඒ සුද්ධ මානසිකත්වය ආර්ය ධර්මය තුළ එනවා ආර්යයන්ට. ඒ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ආර්ය ධර්මය ඇත්තෙකුට නිතරම පුණ්‍ය ගංගා කුසල ගංගා ගලන්න පටන් ගන්නවා කියලා. මොකද හේතුව? ඒ අති පවිත්‍ර මානසිකත්වයකින් තමයි යම් යහපත් දෙයක් හිතන්නේ පතන්නේ. කියන්නේ කරන්නේ. ඒ නිසා මොහොතක් ගානේ අනන්ත සංසාරය නොකරපු පින් කුසල් ගංගා ගලන්න පටන් ගන්නවා ආර්ය වුණ තැන් පටන්. එතැන් පටන් මොකද කරන්නේ? එපදු යහපතක් කරලා යහපත් උතුමන්ට සංග්‍රහ කරලා ත්‍රිවිධ රත්නය ඒ කෙරෙහි තියෙන උපරිම ගුණය තියෙන ත්‍රිවිධ රත්නය ත්‍රීවිධ රත්නය උදුසාල නොයෙක් ආකාරයෙන් තමන්ට කරන්න පුළුවන්.

වන්තනාමාන පූජා සත්කාර ඇපස්ථාන ආදී සියල්ල කරලා කරන මොහොතක් ගානේ ලබන පුණ්‍ය ශක්තියක් කුසල ශක්තියක් ඇත්්ද මගෙන් අනන්ත සංසාරය පටන් යමෙකුට අවඩක්, අසාධාරණයක්, වරදක් ප්‍රමා දෝෂයක් කවදාක් කොයි මොහොත කොතනකඳු ආකාරයෙන් හෝ සිද්ධ වුණා නම් ඒ පින්වත්තු අද කොහේ හිටියත් මේ පින විහි පැරී අයට පිහිටාවා. සුඛිත මුහිත වේවා. කිසි දුගතියක් ඇති නොසුගිතිව නිවන් අවබෝධ කරන මේ ශක්තිය විහදීම පැත්තී පිටා යහපතක් කරාවා කියලා. මෙන්න මේ මෙත් සිතකින් යුත්තව මේ ධර්මාවබෝධය දැනගෙන මෙන්න මේ විදිය අධිෂ්ඨානයකින් පතුරවලා ඒ පුණ්‍යානුමෝදනා කරන්න ඕනේ. මේක තමයි ණය ගෙවන ක්‍රමය. මගින් ලෝක සත්වයකුට යම් හිරක්, බන්ධනයක් තද කිරීමක් කරලා තිබුණා නම් සසරේදී. මම නම් කවදාවත් පස්සේ කිසි කෙනෙකුට එබඳු හිරක්ද කිරීමක් එහෙම දෙයක් කරන්නේ නෑ. මගේ සිත ඉතා පිරිසිදුයි.

අවිහිංසාවාදී නිවනට හිත පිහිටවලා තියෙන්නේ. කරන කියන හිතන කටයුතු නිවනට නැඹුරු කරනවා. එපමණක් නොවී මෙතෙක් කල් නොවැඩුන අප්‍රමාණ පුණ්‍ය ශාන්තිය කුසල ශාන්තිය මගෙන් අවඩ අසාධාරණ වෙච්ච බන්ධන හිර කටුලවට යමෙක් කොටු වෙලා හිටියා නම් ඒ සියල්ල ලෝක හරාහ විහිදියේ පැතිරී පිහිටාසුගිතමුත් වෙලාය නිදහස් වෙත්වා. මෙන්න මේ ආශිර්වාදයෙන් පින් අනුමෝදන් කරන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ. ඕක තියලා කොච්චර කට්ටා පස්සේ ගියත් මේ දහම තුළින් කරන්නා වූ විමුක්තිය යහපත සලසා වෙන කිසි දෙකින් බෑ. ඔය ක්‍රමය කරගෙන යනවා කරන්න දෙයක් නෑ. කර්ම ශක්තියේ තමන්ගේ ගෙවිල යනකන් තමන් ඒ කරන වැඩේ කරනවා වෙන මොනවා කරන්නද? යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර පස්සේ යන්න දේකුත් නෑහ. ධර්මය තුළ කටයුතු කරේ ඔය විදිහට යනකොට අවංක පුද්ගලයා සුද්ධතාවයම නම් එකේ. වැඩි කල් යන්න ඉස්සෙල්ලා ණයගේ වෙනවා. ඒක ඉතුරු වෙන්නේ නෑ. ඒ නිසා තමයි

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ. මේ ආර්ය ධර්මය තුළ තිබෙන මේ උතුම් මෛත්‍රිය තේරුම් ගයට කටයුතු කරන කෙනෙකුට කාමාවචර ලෝකයේ යම්කිසි කර්මයක් තියෙනවා නම් කරපු ඒක ගෙවිලා යනවා. ඒකේ ඉතුරු වෙන්නේ නෑහ කියලා. එහෙනම් මෙන්න මේකම තමයි කර්ම විපාක වශයෙන් එන්න තිබිච්ච හිර බන්ධ ඔක්කොම ගලවන ක්‍රමය. හැබැයි කරන්න දෙයක් නෑ බලවත් කරපු හැටියට තමන් කරපු හැටියටම තමයි හිර එන්නේ. මොන හිරබන්ධනයකින්වත් තමන් මේ ලෝකෙට නැවත අලවන්න බැරි මානසිකත්වයක් සුද්ධ මානසිකත්වයක් ඇති වුනා නම් අන්න එපදු ගුණයකින් යම්කිසි කටයුතු සිතන ක්‍රියාවදන්න සිද්ධ කළා නම් ලෝකයට යහපත කරලා තුන්ටුන් කෙරෙහි ප්‍රසාදය ඇති කරලා අන්න ඒ කරගත්ත පුණ්‍ය කුසල ශක්තිය මෙහෙම අනුමෝදන් කරන්න පුරුදු වෙන්න ඕන ඉතින් සමහර වෙලාවට ඔය ටික කරන්නේ නැතුව මෙන් අහනවා අට පිර කීයක් දුනොත් හාමුදුරුවනි මට මේ තියෙන කරදරින්ම මිදෙන්න පුළුවන්.

ඉතින් මම තවත් පාරතාවක් මෙච්චර කියලා ආය මොකක්ද කතා කරන්න. මට දෙවෙනි වතාවට දෙන්න උත්තරයක් නෑහ ඔහොම මේවා අහනකොට මම කියන එක ඉතින් කියපු පළවෙනි වතාවේදී ඒ බණ තේරු වුණා නම් මගයෙන් ආයුසරයක් අහන්නේ නෑහ. අට පිරිකර කීයක් දුන්නොත් බේරෙයිද කියලා. මට කියන්න තියෙන්නේ මේ තත්ත්වයට පත් වෙන්නේ නැතුව අට පිරලක් දුන්නත් උඹලම් බේරෙන්නේ නැහ. අට පිරලක් පූජා කළත් බේරෙන්න හම්බවෙන්නේ නැහ. නමුත් ඕවා එකක්වත් කරන නොකළත් යථාර්ථය අවබෝධ වුණා නම් ඒ ප්‍රඥාවෙන් කටයුතු කිරීමේ හැකියාව ලැබුණා නම් අනුන්ගේ පිරීර අත ගැහුවත් ඇති කුසල ගංගා පුණ්‍ය ගංගා නැගෙනවා. ඥාන සම්පිත්තව සොම්නස් හිතකින් යුක්තව අන්න ඒපි අනුමෝදන් කරපන්. එහෙම කළා නම් මොකද වෙන්නේ? සෝමනස්ස සහගත ඥාන සම්පිත්ත මහා කුසල් හිතක්. අනුමෝදනාව දෙන්නෙත් එතකින්. මෙන්න මෙහෙම කරනකොට තමන්ට තමන් අනුඬ කරපු සාපයන්ගෙන් නිදහස් වෙනවා.

ඒ නිදහස් වෙනකොට කර්ම වේගයම තිබිච්ච බැඳීම් විදරලා යනවා. වෙන කරන්න දෙයක් නැහ. බිඳුන්ේ නැත්නම් මොකද කරන්නේ? මම කරලා තියෙන කර්ම බලවේගයන්ගේ තරම පේනවනේ. අද මම සූදානම් වුනාට කරන්න දෙයක් නැහ. අද නැත්නම් මේ භවයේ නැත්නම් පෙර සසරේදී හෝ අනුඩ කරපු අවඩක් අසාධාරණයත් තද බලනම් මට ඉතින් විඳි සිද්ධ වෙෙන අමනවා කරන්න. හැබැයි මගින් එහාට නම් කිසි කෙනෙකුට අංශ මාත්‍රවත් හිංගියක්, හිංසාවක් මගේ ජීවිතය නැති කරලක් කරන්නේ නෑහ කියලා. මේ ධර්ම සශුද්ධතාවය තමන් ඉන්නවා නම් කර්ම වේගයන් ඉවර කරගන්න බැරි වෙන්නේ නෑ පුළුවන්. මැරෙන්න ඉස්සෙල්ලා කර්ම විවේකයන්ගෙන් නිදහස් වෙලා නිදහසේ මැරෙනවා. ඒ හැකියාව ලැබෙනවා. ඊට පස්සේ කවදාවත් සතර අපා උප්පත්තියක් හෝ එපඳු වන්නා වූ ඒ වගේ හිංසාවන්ට පත්වෙන විදිහ කර්ම බලවය කියන්න ගොතර වෙන විදිහේ කයක් හෝ ලබන්න හයතුවේ නැති අවසාන කය මේක වෙනවා. ඒක අතික්ෂණයෙන් එහෙම වලා නම් ඔයා අවබෝධය

ලබාගෙන තවදුරටත් අර උපාදානයන් ශේෂයක් තිබුණා නම් බඹ ලෝක හරි ගිහිල්ලා බ්‍රහ්මයෙක් වෙලා උපදිනවා. සුද්ධාවාස බ්‍රහ්ම ලෝකය ගිහිල්ලා සුද්ධාවාස බ්‍රහ්මයෙක් වෙලා උපදිනවා. මිසා ආයි මෙහෙ එන්නේ නැ. ඒ අවසාන ගමන එහේ අතපය ගැඩෙන්නෙත් නැහ. ලෙඩ වෙන්නෙත් නැ. කල්ප ගානක් හරි අවුරුද්ද ඉඳලා අවසානයේ පිරණවන් පානවා අරිහතයට පත්වෙලා. ඉතින් ඕක තේරුම් අරගන්න ඕනේ ආශ්වාදයන්ගෙන් මිදිලා යථාර්ථය දැනගෙන ධර්මය දැනගෙන ධර්මානුකූලව ජීවත් වෙලා ඔය ටික කරගන්න ඕනේ. වෙන මිදෙන්න ක්‍රමයක් නෑ. සත පහක්වත් වියදම් කරන්නේ නැති ධර්මානුකූල ක්‍රමයක් ඔය කිව්වේ. ඔය ක්‍රමය තෝරාගන්න. ඉතින් ඔය ක්‍රමය තේරුම් අරගන්න බන්ධන වැටලු වාදී මොන දෙයක් තිබුණා හරි ඔය ක්‍රමයට තමයි දෝෂන්න ඕනේ. ඉතින් ඔය ගුණ සිහි කරලා ඔය ආශිර්වාද කරන්න

තියා තියෙෙනෙන් ඔය චිත්ත ප්‍රහාදයෙන් යථාර්ථයක් සිද්ධ කරලා දීලා ලැබෙන ශාන්තිය පිහිටවනවා අපිට පුළුවන් හැටියට. අපිට යම් සමාධියක් වැඩිලා තියෙනවා නම් ඒ මට්ටමේ හැටියට බල පිහිටනවා. ඉතින් ඒ තෙල් ටික ගිහිල්ලා පානාත්ක වෙනකොට වැලි ටිකක් හදලා තියලා ගිහිල්ලා හිට වත්තර එහෙනකොට අර ජලය ටිකක් හදලා ඉඩක් තුගණා පානය කරනකොට බේතක් ඖෂධයක් තියලා අරියක් තියලා ඒක බොනකොට අර ශක්ති විශේෂය නිසා විශාල සහනයක් සැලලා අර දොස්බාධකත් බිඳිලා යනවා. හැබැයි ඉතින් ඒවා බිඳිලා යනකොට මගේ මෝහ වැඩේ බලා හිටියට නම් හරියන්නේ නැ. තමන් අර මම මුලින් කිව්වොතන්ට එන්න ඕනේ. එහෙම එන කෙනෙක් ඒ තමන් යහපත කරගන්න ගමන් අර ආශිර්වාදලා තමන්ගේ දේපොළ ඉඩ කරන් ගේ දොරාදී වෙන්න දොස් පරොස් නැති වෙලා යන්න ඕනේ තුන්ටුවන්ගුණේ ආශිර්වාදයෙන් කියලා. මෙන්න මේ වගේ පහන්ද අල්ලලා සුවඳුන් අල්ලලා මේ සිත් කර එන්න ගිය ඒවයෙන් එහෙම කටයුතු කරනකොට බලා ඉන්දැද්දී දෝෂ භංග වෙලා යනවා. හැබැයි දෝෂ භංග වුණා කියලා ආයසරයක් දිව්‍ය

ලෝකෙට යන්න ඕන. බ්‍රහ්ම මෙහ ඉන්න ඕන මනුස්සයෙක් වෙන්න ඕනේ කෝටිපතියෙක් වෙන්න ඔය අදහස් නම් එන්නේ නෑ. ඒවා බලාපොරොත්තු වෙන්නෙත් නෑ. ඉතින් හරියට කරුණු දැනගෙන කටයුතු කරගන්න වෙන කියන්න දෙයක් නෑ.